•(  834  ) 
hierboven 
worden. 
noemden,  moet  boven  de  kromme 
= 0 gevonden 
Wij  hebben  daar  dan  ook  een  recditertak,  die  binnen 
-^=0  loopt  en  door  het  hoogste  punt  dezer  kromme  gaat,  en  een 
linkertak,  welke  van  uit  het  strikpunt  links  van  de  strik-g-lijn  loopt, 
en  met  den  vorigen  tak  waarschijnlijk  samenvloeit.  Is  dat  het  geval 
dan  hebben  de  ^-lijnen  van  uitersten  rang,  zoowel  die  van  zeer 
lagen  als  van  zeer  hoogen,  geen  buigpunten. 
De  spinodale  lijn  en  de  plooipunten. 
De  spinodale  lijn  is  de  meetkundige  plaats  der  punten,  waarin 
een  p en  een  g'-üjn  elkander  aanraken.  Tn  deze  punten  is — = — 
(Lx  p cLx  Q 
d^ip 
dxdv 
en  dus — 
dx"^  _ cPip  d^ip 
d^ip  dv^  dx^ 
Ten  einde  over  het 
dv^  dxdv 
bestaan  van  zulke  aanrakingspunten  te  kunnen  oordeelen,  zullen  wij 
dus  de  en  de  q lijnen  gelijktijdig  moeten  aan  brengen.  De  loop 
der  p lijnen  is,  zooals  uit  fig.  1 bladz.  691  blijkt,  zeer  verschillend 
naar  gelang  men  een  strook  kiest,  gelegen  aan  de  linkerzijde  of  in 
het  midden  of  aan  de  rechterzijde;  maar  de  loop  der  q lijnen  is  in 
de  verschillende  strooken  in  zoover  onafhankelijk  van  de  keuze  der 
strooken,  dat  steeds  q—w  de  reeks  der  mogelijke  volumes  van  den 
eersten  component  voorstelt,  en  q-\-oa  de  reeks  der  mogelijke  volumes 
van  den  tweeden  component,  benevens  de  lijn  der  limietvolumes. 
Daar  de  loop  der  p lijnen  zoo  vei’schillend  zijn  kan,  zullen  wij  dus 
niet  door  een  enkele  tiguur  de  gedaante  der  spinodale  lijn  kunnen 
aangeven.  Daarenboven  hangt  de  loop  der  p lijnen  af  van  de  al  of  niet 
dp  d^  lp 
aanwezigheid  van  de  kromme  — — = = 0,  en  de  loop  der  q lijnen 
dv  dv^  u i j 
lp 
van  de  al  of  niet  aanwezigheid  van  de  kromme  — = 0,  en  nog 
dx^ 
daarenboven,  en  dat  geldt  voor  beiden,  van  de  al  of  niet  aanwezig- 
heid van  de  kromme  0.  Wilden  wij  dan  ook  in  alle  mogelijke 
dxdv  ^ 
gevallen  den  gang  der  spinodale  lijn  in  bijzonderheden  door  figuren 
ophelderen,  dan  zou  dit  onderzoek  te  zeer  gerekt  worden.  Wij  zullen 
ons  dus  moeten  beperken,  en  er  naar  trachten  ten  minste  de  hoofd- 
zaken te  bespreken. 
