( 835  ) 
Kiezen  wij  daartoe  in  de  eerste  plaats  een  strook  uit  de  linker- 
zijde der  algemeene  p fignur,  en  denken  wij  de  temperatuur  laag 
genoeg,  dus  beneden  {Tk)^,  om  over  de  geheele  breedte  der  strook 
dp 
nog  twee  gescheiden  takken  voor  de  kromme  — = 0 te  hebben. 
dv 
In  fig.  7 is  T' gedacht  hooger  dan 
de  temperatuur,  waarbij 
0 
verdwijnt,  en  in  fig.  8 beneden 
deze  temperatuur.  In  fig.  7 hebben 
alle  q lijnen  den  zeer  eenvoudigen 
loop,  welken  wij  daarvoor  vroeger 
hebben  aangegeven,  en  dep  lijnen 
den  bekenden  loop  waarbij 
positief  is  aan  de  vloeistofzijde  van 
dp 
— = 0 en  aan  de  dampzijde  van 
dp 
— z=z  0,  negatief  tusschen  de  beide 
dv 
takken  dezer  kromme,  terwijl  de 
'dv 
overgang  van 
— positief  tot 
dxjp 
negatief  plaats  heeft  door  oneindig 
zijn  in  de  figuur  aangegeven,  waarbij 
paar  q lijnen,  q^  <^q^,  en  de  aan- 
en  van 
aan 
Evenzoo  aan  de 
Fig.  7. 
groot.  De  isobaren  p^,  p^  en  p, 
Pi  Pu  Px  is.  Evenzoo  een 
rakingspunten  van  aan  q^ 
dampzijde  een  aanrakingspunt  van  p^  aan  q^.  Het  is  V.  duide- 
lijk dat  elke  q lijn  twee  punten  oplevert  voor  de  spinodale  lijn 
en  2“.  dat  deze  aanrakingspunten  buiten  het  gebied  liggen  waarin 
dp 
— positief  is.  Aan  den  anderen  kant  ziet  men  dat  de  afstand  van 
de  spinodale  lijn  tot  de  kromme  = 0 nergens  zeer  groot  kan  zijn. 
Aan  de  dampzijde  is  het  slechts  door  nauwkeurig  te  teekenen  te  be- 
reiken, dat  het  duidelijk  blijkt  dat  de  spinodale  lijn  steeds  iets  grooter 
dx) 
volume  heeft  dan  de  damptak  der  kromme  — = 0.  Trouwens  in  de 
dv 
. dp 
4 punten,  waarin  — 1=  0 de  kanten  snijdt,  valt  de  spinodale  lijn  met 
deze  kromme  samen. 
