( 836  ) 
Fig.  Ib. 
Ten  einde  de  omstandigheden 
bij  het  plooipunt  te  kunnen  over- 
zien  is  ook  tig.  76geteekend.  Bij 
T^{Tk)^  zijn  de  beide  takken 
dp 
der  kromme  — = O ineengevloeid, 
dv 
en  wel  bij  die  waarde  van  x,  voor 
hetwelk  T = {Tk)x  is.  Een  p lijn, 
en  wel  die  van  de  waarde  p = {pk)x 
raakt  in  het  punt,  waarin  de  beide 
takken  bij  een  volume  v = {vj^x 
zijn  ineengevloeid  en  heeft  daar 
een  buigpunt.  Aan  deze  p lijn  zijn 
twee  deelen  van  q lijnen  rakend 
getrokken.  De  twee  raakpunten 
(1)  en  (2)  zijn  punten  der  spinodale 
lijn,  en  liggen  Aveder  buiten  de 
dp 
kromme  — = 0.  Bij  een  hoogere  p lijn  zullen  deze  punten  dichter 
bijeenkomen.  En  de  plaats  waarin  zij  samenvallen  is  het  plooi- 
^ fd-^v\ 
punt.  Daar  m punt  (1)  — ^ - — en  omgekeerd  in  punt  (2) 
\dxyp  \dxy^ 
d% 
dx~^ 
> 
d^v\  i^d^v\  f d^v 
— J , zal  als  (1)  en  (2)  zijn  samengevallen 
en  dit  kan  als  kenmerk  voor  het  plooipunt  gelden,  zoodat  voor 
zoodanig  punt  de  twee  vergelijkingen  gelden  : 
d-^v 
d^v 
De  volgende  opmerking  is  misschien  niet  overbodig.  In  punt  (2)  is 
d^v\  / d^v\ 
I niet  alleen  kleiner  dan  — , maar  zelfs  negatief.  Om  het 
p \dx^J  q 
plooipunt  te  verkrijgen,  het  punt  waarin  2 i’aakpunten  voor  de  q en 
d^v 
evengroot  zijn. 
de  p lijnen  samenvallen,  en  dus 
'd^v' 
d^v 
dx^ 
en 
dx\ 
moet 
dx' 
in  het  punt  (2),  nog  eerst  van  teeken  veranderen,  bij 
verhooging  van  den  graad  der  isobare  alvorens  de  gelijkheid  met 
