( 839  ) 
trouwens  spoedig  daarna  haren  loop  weder  van  rechts  in  een  naar 
links  gaande  verandert. 
Dit  plooipunt  is  echter  niet  te  verwezenlijken.  Bij  de  twee  hier- 
boven besproken  plooipunten  ligt  de  geheele  p en  de  geheele  ^ lijn, 
ten  minste  in  de  nabijheid  van  dat  punt,  buiten  de  spinodale  lijn, 
en  dus  in  het  stabiele  gebied.  In  dit  geval  liggen  zij  binnen  het 
labiele  gebied. 
Vatten  wij  het  omtrent  fig.  8 behandelde  samen,  dan  is  er  dus 
een  groep  van  ^-liji^en  welke  de  spinodale  lijn  in  vier  punten  snijden. 
De  uitersten  van  deze  groep  gaan  door  plooipunten.  Die  met  de 
hoogste  waarde  van  q gaat  door  het  te  verwezenlijken  plooipunt,  dat 
met  de  laagste  waarde  van  q gaat  door  het  plooipunt,  dat  niet  ver- 
wezenlijkt kan  worden.  Al  de  ^'-lijnen  welke  buiten  deze  groep  liggen 
snijden  de  spinodale  lijn  slechts  in  twee  punten.  Mocht  echter  de 
gekozen  temperatuur  boven  liggen,  dan  zullen  de  ^'-lijnen  van 
nog  hoogeren  graad  dan  van  die,  welke  door  het  dampvloeistofplooipunt 
gaat,  de  spinodale  lijn  niet  meer  snijden. 
En  ten  slotte  nog  een  enkele  opmerking  over  de  spinodale  lijn, 
die  in  het  geval  van  tig.  8 kan  voorkomen.  Wij  hebben,  door  dat 
wij 
de  lijn 
en 
(P\p 
= 0 elkander  hebben  laten  snijden,  een 
gebied,  Avaarin  èn 
clv^ 
èn 
negatief  is.  In  een  dergelijk  gebied 
is  het  pi-oduct  dezer  grootheden  toch  weder  positief  en  kan  het  gelijk 
worden  aan  
ydxdv 
weder  in  een  meetkundige  plaats,  welke  een  gesloten  kromme  vormt. 
Binneji  dat  gebied  is  dan  er  weder  een  gedeelte  van  de  spinodale 
lijn  dat  van  de  besproken  spinodale  lijn  geheel  afgezonderd  is. 
Omtrent  den  loop  der  qj-  en  g-lijnen  beteekent  dit,  dat  daar  zoowel 
dv  do 
— als  — negatief  is;  en  dat  dus  raking  niet  onmogelijk  is.  Een  der- 
dx^,  dxq 
gelijk  afzonderlijk  gedeelte  eener  spinodale  lijn  omsluit  dan  een  stuk 
van  het  tp-vlak,  dat  van  onderen  gezien  concaaf-concaaf  is.  Beschouwen 
wij  de  punten  binnen  de  spinodale  lijn  gelegen  als  voorstellende 
labiele  evenwichten,  dan  zijn  de  punten  binnen  dit  afzonderlijke 
gedeelte  der  spinodale  lijn  ,,a  fortiori”  labiel.  Daar  de  aanwezigheid 
van  een  dergelijk  gedeelte  eener  spinodale  lijn  niet  kan  bijdragen  tot  het 
doen  begrijpen  van  de  toestanden  die  voor  verwezenlijking  vatbaar 
zijn,  zullen  wij  daaraan  verder  geen  aandacht  wijden. 
Mocht  dit  het  geval  zijn,  dan  geschiedt  dit 
