( 842  ) 
(Tx^) 
binnen  de  kromme  — = O,  dan  kan  dns  noch  P,  noch  P,  meer 
bestaan.  Vóór  dien  relatieven  stand  der  beide  krommen  zijn  zij  dus 
reeds  door  samen  te  vallen  verdwenen.  Ook  in  dat  geval  geldt 
het  samenvallen  van  heterogene  plooipunten.  Bij  was  de  factor 
van  dP  positief,  en  bij  P3  is  deze  factor  negatief.  Bij  het  samen- 
/ d^v  ó dd^v  ó 
vallen  is  dus  — ^ = 
\d,v^Jp  \dx^J, 
- 
. Bij  verdere  verhooging  van  T zal 
7 
d\\) 
echter  de  top  van = 0 weder 
dv^ 
buiten  het  gebied,  waar 
dx^ 
negatief  is,  moeten  komen.  De 
d^tp 
kromme 
0 kan  zich  name- 
Fig.  9. 
lijk  niet  uitstrekken  tot  x = 0, 
d^ip 
terwijl  de  kromme  = 0 bij 
7''=  (Tl,),  haar  top  bij  .r  = 0 
heeft.  Als  gevolg  trekken  wij 
daaruit  het  besluit,  dat  bij  voort- 
gezette verhooging  der  temperatuur 
, d^xp  d^tp 
de  krommen  — 0 en  — = 0 
dx^  dv‘ 
elkander  niet  meer  snijden  zullen  maar  den  stand  zullen  innemen 
door  tig.  9 aangeduid. 
De  spinodale  lijn  loopt  om  beide  krommen  heen,  en  is  dus  door 
dhp 
de  aanwezigheid  van 
dx^ 
afstand  te  blijven  van  de  kromme 
0,  genoodzaakt  op  buitengewoon  grooten 
dv‘‘ 
0.  Misschien  komt  de  vraag 
op,  of  de  spinodale  lijn  zich  niet  in  twee  van  elkander  gescheiden 
d’if’ 
gedeelten  splitsen  kan,  het  eene  gedeelte  de  kromme  =:0inslui- 
dv^ 
tend,  en  het  andere  gedeelte  om 
d^xp 
0 heen  loopend.  Het  ant- 
woord moet  dan  luiden:  waarschijnlijk  niet.  In  de  punten  tusschen 
men 
d\p 
d^xp  d^xf’ 
de  beide  krommen  in  is  wel  en  positief,  maar  dan  toch 
dv ^ dx^ 
klein,  terwijl 
dx  dv 
0 in  de  geheele  figuur  niet  voorkomt,  en  dus 
