( 871  ) 
conclusies,  die  zich  aansluiten  bij  hetgeen  de  waarnemingen  hebben 
geleerd.  Aan  dit  onderwerp  is  het  tweede  deel,  der  verhandeling 
gewijd. 
Overzien  wij  het  geheele  stuk  van  Dr.  Brester,  dan  meenen  wij 
dat  onder  de  denkbeelden  die  de  schrijver  te  berde  brengt  omtrent 
een  grooten  rijkdom  van  verschijnselen  betreffende  zon  en  roode 
sterren,  er  een  aantal  zijn  die  eene  nauwgezette  studie  der  astrophj’sici 
verdienen  en  misschien  den  sleutel  bevatten  tot  eenige  der  vele 
raadselen  die  de  constitutie  der  hemellichten  aanbiedt.  Naast  andere 
zonnetheoriën  moet  die  van  Brkster  in  aanmerking  worden  genomen. 
Terwijl  wij  dus  aanbevelen,  deze  vrucht  van  ernstige  studie  in  de 
Verhandelingen  der  Akademie  op  te  nemen,  ligt  daarin  natuurlijk 
niet  opgesloten,  dat  wij  de  bewijsvoering  en  de  gevolgtrekkingen 
van  Dr.  Brester  in  allen  deele  zouden  willeii  onderschrijven.  Met 
een  aantal  van  onze  bezwaren  hebben  wij  den  auteur  in  kennis 
gesteld ; liij  heeft  ons  medegedeeld  dat  hij  van  deze  aanmerkingen 
gaarne  gebruik  zal  maken,  om  zijn  werk,  vóór  het  gedrukt  wordt, 
nog  zooveel  mogelijk  te  verbeteren. 
W.  H.  JULIUS. 
J.  O.  Kapteyn. 
F.  A.  H.  SCHREINEMAKERS. 
De  conclusie  van  het  Verslag  wordt  goedgekeurd. 
Wiskunde.  — De  Heer  Schoute  brejigt  ook  namens  den  Heer 
Cardixaat-  verslag  uit  over  de  verhandeling  van  Dr.  F.  Schuii, 
getiteld:  ,,Over  de  meetkimdije  plaats  der  jmnten  in  het  vlak, 
waarvan  de  som  der  afstanden  tot  n (jepeven  rechten  stand- 
vastig is,  en  analoge  vragen  in  de  rnimten  van  drie  en  meer 
afmetingen.” 
De  verhandeling  van  den  Heer  Scnui-i,  in  de  vorige  vergadering 
om  advies  in  onze  handen  gesteld,  groepeert  zich  om  het  volgende 
eenvoudige  v]-aagstuk  der  analytische  meetkunde:  ,,In  een  vlak  zijn 
n reclite  lijnen  gegeven ; gevraagd  de  meetkundige  ])laats  van  het 
punt.  waai'voor  de  som  der  afstanden  tot  die  n rechten  een  gegeven 
waarde  heeft”. 
Beschouwt  men  de  in  dit  énoncé  voorkomende  meetkundige 
elementen  ,,vlak,  lijn,  punt”  als  ,, ruimten  van  twee,  een,  nul  afmetin- 
gen”, dan  ligt  de  volgende  meerdimensionale  uitbreiding  van  het 
vraagstuk  voor  de  hand  : ,,In  een  ■ruimte  zijn  gegeven  n ruimten 
R,,^,  . . . , R,jP  gevraagd  de  meetkundige  plaats  der  rnimten 
