( 877  ) 
dorsale  vin  (en  hetzelfde  geldt  voor  de  andere  dorsale  vinnen)  gedif- 
ferentieerd wordt  door  een  inplooiing,  op  de  zelfde  wijze  als  de 
differentiatie  plaats  had  tnsschen  dorsaal  en  lateraal,  zoowel  als 
tusschen  lateraal  en  ventraal  deel  van  het  myotoom.  De  plootlijn  loopt 
over  lamel  h.  In  dat  gedeelte  van  de  lamel,  dat  in  de  diepte  van 
de  plooi  ligt,  is  het  spierweefsel  atrotisch.  Van  uit  piek  2 lamel  h 
caudaalwaarts  vervolgend,  zien  wij  de  atrotie  der  spiervezels  gaan- 
deweg toenemen,  terwijl  wij  aan  den  anderen  kant,  de  atrofie  van 
het  spierweefsel  plotseling  zien  beginnen  aan  de  basis  van  de  vin, 
wanneer  ^\ij  van  piek  1 uit  lamel  h (voor  zoover  die  op  de  vin 
ligt)  caudaalwaarts  vervolgen.  De  plaats  van  piek  1 is  niet  veranderd 
ten  opzichte  van  het  mediane  lichaamsvlak,  alleen  de  lamellen  zijn 
veranderd  van  richting.  Het  cornu  dorsale  (d.i.  het  craniale  einde 
van  lamel  d)  is  niet  meer  cniniaalwaarts  gericht,  maar  naar  boven 
en  dit  is  ook  het  geval  met  dat  deel  van  lamel  h dat  overgaat  op 
de  vin.  In  verband  met  deze  voorstelling  der  feiten,  bepaalde  ik  de 
richting  der  spiervezels  in  de  vin ; zij  loopen  hier  van  boven  naar 
beneden,  divergeerend  van  af  het  intermyotomale  septurn.  Als  wij 
nu  de  lamellen  welke  de  vin  vormen  in  hun  oorspronkelijken  stand 
teruggebracht  denken,  zou  de  loop  der  vezels  in  lamel  a van  mediaal 
naar  lateraal  moeten  zijn  en  van  caudaal  naar  craniaal,  en  dit  was 
werkelijk  de  richting  der  spiervezels  in  lamel  a,  in  het  gebied  rostraal 
van  de  eerste  dorsale  vin. 
Diferentiaüe  der  latero-ventrale  musculatuur. 
De  laterale  musculatuur  vertoont,  volgens  de  beschrijving  door 
Van  Bisselick  gegeven,  een  piek  die  caudaalwaarts  gericht  is  (piek  5) 
fig.  II  en  fig.  VII)  en  gelegen  in  de  nabijheid  der  tweede  plooilijn  Zv'/y'. 
Komen  wij  meer  caudaal,  dan  zien  wij  een  tweede  piek  optreden,  die 
craniaal  waar  ts  gericht  is.  Het  eerste  myotoom  dat  deze  piek  vertoont 
(piek  6,  fig.  H en  fig.  VH)  is  het  elfde  myotoom  volgende  op  het  eerste 
myotoom,  dat  een  element  geeft  aan  de  voorste  dorsale  vin.  Beide 
pieken  liggen  dicht  bij  elkaar  in  de  nabijheid  der  tweede  plooi. 
Tengevolge  van  de  inplooiing  van  het  myotoom  daar  ter  plaatse, 
komen  zij  niet  aan  het  lichaamsoppervlak,  doordat  zij  bedekt  worden 
van  buiten  af  door  de  ventrale  musculatuur.  Gelijktijdig  verandert 
het  ventrale  deel  van  het  myotoom  van  vorm ; de  eerste  lamel, 
behoorend  bij  de  ventrale  musculatuur  (lamel  ƒ fig.  II  en  fig.  VH) 
wordt  korter,  en  de  eerste,  craniaalwaarts  gerichte  piek  der  ventrale 
musculatuur  (piek  7 fig.  H)  ontwikkelt  zich  meer  en  meer  tot  een 
ware  piek.  Nu  - naderen  piek  6 en  7 elkander,  tengevolge  van  het 
