( 878  ) 
verdwijnen  van  lamel  /,  maar  zij  blijven  steeds  gescheiden  door  een 
dunne  lamel  bindweefsel,  welke  in  de  tweede  plooi  binnendringt 
langs  de  lijn  L' L'  (tig.  VIII  en  IX).  Tengevolge  van  dg  inplooiing 
ligt  piek  6 mediaal  ten  opzichte  van  piek  7,  welke  piek  6 van  buiten 
bedekt.  Ter  hoogte  van  mjotoom  15  (gerekend  van  het  eerste 
myotoom  dat  een  element  aan  de  voorste  dorsale  ^■in  geeft)  ver- 
dwijnt de  tweede  plooi.  Tegelijk  hiermede  verdwijnt  de  verplaatsing 
der  laterale  mnscnlatnur  ten  opzichte  der  ventrale,  die  slechts  een 
gevolg  was  van  het  plooüjtgspi-oces,  zoodat  beide  pieken  (6  en  7) 
nn  tegen  elkaar  liggen  in  het  zelfde  transversale  vlak.  Op  het 
oogenblik  dat  de  tweede  plooi  verdwijnt,  vereenigen  zich  beide 
pieken  tot  één  enkele  craniaalwaarts  gerichte.  Met  het  verdwijnen  van 
lamel  f gaat  de  verdere  ontwikkeling  van  lamel  y gepaard. 
In  het  zelfde  gebied  waar  de  tweede  laterale  plooi  verdwijnt 
treedt  de  kraak  been  plaat  op  die  beide  basipterygii  der  buikvinnen 
verbindt.  Met  zijn  voorrand  voawt  deze  plaat  lamel  y (fig.  II 
en  X)  in,  van  binnen  naar  buiten,  zoodat  deze  lamel  den  voorrand 
van  de  plaat  bedekt;  op  deze  wijze  wordt  de  buikvin  gevormd. 
De  bijzondei'heden  van  de  vorming  der  buikvin  heb  ik  nog  niet 
onderzocht.  Bij  de  x’orming  der  buikvin  gaan  piek  8 (fig.  II)  en 
lamel  y en  A over  in  de  vinmnscnlatunr,  zoodat  de  rompmnsculatunr 
op  een  dwarsdoorsnede  door  het  dier,  ter  hoogte  van  de  buikvin, 
slechts  bestaat  uit  vijf  pieken,  (nl.  2.  3.  4.  5.  6 -|-  7)  van  fig.  II). 
De  bouw  der  transversale  doorsneden  verandert  niet  meer,  caudaal- 
waarts  langs  het  lichaam  voortgaande  (fig.  XI  en  XII). 
Het  verdwijnen  der  eerste  plooi  welke  dorsale  van  laterale  muscu- 
latunr  scheidt,  heeft  plaats,  op  dezelfde  wijze  als  voor  de  tweede 
plooi  beschreven  is,  ter  hoogte  van  myotoom  45,  eveneens  gerekend 
van  het  eerste  myotoom  dat  een  element  geeft  aan  de  voorste  dorsale 
vin;  alleen  is  het  geval  eenvoudiger,  doordat  het  niet  gecompliceerd 
wordt  door  de  aanwezigheid  van  twee  pieken. 
Ten  slotte  wijdde  ik  mijn  aandacht  aan  den  invloed  der  lichaams- 
holte op  den  vorm  van  het  myotoom.  Ik  vond  dat  deze  invloed  zeer 
gering  is,  daar  hij  slechts  in  zekere  mate  de  afmetingen  van  het 
myotoom  bepaalt,  zonder  tot  eenige  bijzondere  differentiatie  van 
den  myotoomvorm  aanleiding  te  geven. 
Ten  slotte  betuig  ik  mijn  dank  aan  Professor  Langelaan  voor  zijn 
steun  mij  bij  dit  onderzoek  verleend. 
