( 889  ) 
ïzuurstoftoetreding  en  gedurende  den  groei,  erfelijke  variatie  kan  ver- 
oorzaken, bijv.  bij  Schizosaccharumyces  octosporus,  die  daardoor  ver- 
andert in  den,  van  den  hoofdvorm  geheel  en  al  verschillenden  sporen- 
vrijen variant,  bestaat  er  reden  om  ook  dezen  faktor  tehulp  te 
roepen  ter  verklaring  van  de  groote  variabiliteit  der  melkzuurfer- 
menten,  maar  de  waarnemingen  dienaangaande  leenen  zich  nog  niet 
voor  duidelijke  gevolgtrekkingen. 
3.  Elehtieve  kuituur  van  de  mikrohen  der  slijinige  melkzuur  gisting . 
Er  is  reden  om  aan  te  nemen,  dat  de  slijmvoortbrengende  melk- 
zuurfermenten  de  normaalvormen  zijn  en  de  niet-slijmvormers  daar- 
van afgeleide  soorten  of  varianten.  Zij  verdienen  dus  in  de  eerste 
plaats  behandeld  te  worden. 
Tot  de  typische  slijmvormende  soorten  behoort  de  mikrobe  der 
lange  wei  {Lactococcus  hollandiae),  die  vooral  vócjr  den  invoer  der  rein- 
kuituren in  de  zuivelbedrijven  een  belangrijke  i’ol  heeft  gespeeld  bij 
de  bestrijding  der  kaasgebreken  in  Noord-Holland,  en  die  ook  nu 
nog  hier  en  daar  in  de  praktijk  voor  dat  doel  gebruikt  wordt. 
Verder  is  mij  gebleken,  dat  het  in  Noorwegen  als  ,,tjaette  molken” 
bekende  volksvoedsel,  waarvan  ik  een  monster  te  danken  heb  aan 
de  welwillendheid  van  den  heer  Pennink  te  Rotterdam,  uit  melk 
bestaat,  waarin  door  de  lange-wei-mikrobe,  of  tenminste  door  een 
daarmee  na  verwanten  vorm,  zuur  en  slijm  zijn  afgescheiden. 
Andere  materialen,  waarin  deze  of  verwante  mikroben  voorkomen 
waren  tot  nu  toe  niet  bekend,  blijkbaar  omdat  de  eigenlijke kultuui*- 
conditiën  onduidelijk  waren  gebleven  en  een  goede  ophoopingsmethode 
daarvoor  niet  bestond.  Bij  een  ruime  opvatting  van  het  soortbegrip 
is  het  naar  mijn  meening  geoorloofd  de  op  de  hier  te  beschrijven 
Avijze  gevonden  vormengroep  met  de  genoemde  tot  een  en  de  zelfde 
hoofdsoort  te  brengen. 
Uitgaande  van  de  volgende  als  meest  kenmerkend  voor  de  mikroben 
der  slijmige  melkzuurgisting  aangenomen  eigenschappen  : 
1“  het  temperaluuroptimum  van  den  groei  ligt  bij  20’’  of  lager, 
2“  bij  20°  kunnen  deze  vormen  alleen  bij  anaërobe  kultuurcondities 
concurreeren  met  de  overige  mikrobenwereld,  en 
3“  het  voedsel  moet  uit  materialen  bestaan,  die  peptonen  en  kool- 
hydraten bevatten, 
gelukte  het  een  zoodanige  methode  te  vinden.  Weliswaar  onderzocht 
ik  op  die  wijze  slechts  een  enkel  materiaal,  namelijk  persgist,  maar 
het  onderzoek  van  den  grond,  van  gistende  of  uitgegiste  materialen, 
in  het  kort  van  stoffen  van  den  meest  verschillenden  aard,  kan  op 
overeenkomstige  wijze  worden  uitgevoerd. 
