( 891  ) 
beter  groeien  dan  juist  in  melk  ')  moeten  de  knltnnrproeven  ook 
met  melk  nitgevoerd  worden. 
Om  uit  de  mikrobenwereld,  die  in  ruwe  melk  voorkomt  praktisch 
tot  een  reinkuituur  van  Lactococcus  te  komen,  kan  men  op  de 
volgende  wijze  te  werk  gaan. 
Het  optimum  van  den  groei  ligt  bij  omstreeks  30’  C.  of  lager  en 
daar  alle  soorten  van  Lnctococcns  (evenals  die  van  Lactohacillus)  sterk 
mikroaerotiel,  somtijds  zelfs  anaëroob  zijn  (dat  is  bij  vollen  Incht- 
druk  in  het  geheel  niet  kunnen  groeien),  doet  men  het  beste  bij 
luchtafsluiting  te  kultiveeren,  zoodat  de  proef  dan  op  het  volgende 
neerkomt. 
Men  vnlle  een  stoptlesch  geheel  en  al  met  marktmelk  en  plaatse 
die  bij  30’  C.  Reeds  na  24  uur  of  wat  later  begint  eene  Lnctococcm- 
flora  de  overige  mikroben  te  verdringen,  waarbij  niet  zelden  een 
zwakke  gisting  van  B.  coli  of  B.  neroyenes  vooraf  is  gegaan. 
Nadat  men  één  of  twee  keer  onder  overigens  dezelfde  omstan- 
digheden maar  in  goed  gekookte  melk  overgeënt  heeft,  hetgeen 
geschiedt  door  overbrenging  van  een  spoor  der  in  het  eerste  tleschje 
verkregen  kuituur  in  een  tweede  tleschje  geheel  gevidd  met  door 
koken  luchtvrij  gemaakte  melk,  en  zoo  vervolgens,  reinigt  zich  de 
laktokokkenknltuur  zeer  volkomen  van  alle  vreemde  mikroben  en 
men  verkrijgt  een  praktisch  bruikbaar  materiaal,  dat  een  hoogen 
graad  van  zuiverheid  vertoont.  Is  het  zuurvormend  vermogen  daar- 
van lager  dan  het  gewenschte,  bijv.  5,  terwijl  men  8 a 10  c.c.,  normaal 
znnr  op  100  c.c.  melk  verlangt,  dan  ligt  dit  aan  den  toevallig  aan- 
wezigen stam,  en  men  begint  öf  op  nieuw  en  volgt  verder  dezelfde 
handelwijze  die  beschreven  is,  of  men  ent  vooraf  met  een  weinig 
goede  karnemelk. 
Daar  karnemelk  evenwel  vaak  laktosegist  bevat,  kan  men,  bij  het 
gebruik  daarvan  aanvankelijk  in  de  fleschjes  sterke  alkoholgisting 
verwachten.  Maar  deze  verdwijnt  spoedig  bij  het  overenten  in  melk, 
die  door  koken  zuurstofvrij  is  gemaakt. 
Heeft  men  langs  dezen  weg,  dus  bij  luchtafslniting,  de  kuituur 
-)  Ónmogelijk  is  het  niet,  dat  er  , peptenen”  bestaan,  die  met  glukose  of  laktose 
als  koolstof  bron  nog  beter  voor  de  voeding  der  melkzuurfermenten  geschikt  zijn  dan 
de  melk  zelve.  Hoe  uiterst  verschillend  peptonen  van  ongelijken  oorsprong  op 
mikroben  werken  is  bet  gemakkelijkst  bij  gistsoorten  waar  te  nemen,  die  zich  in 
het  algemeen  veel  beter  met  , planten  peptonen”  laten  voeden  dan  met  „dierlijke 
peptonen”.  Door  de  invoering  van  het  w'oord  „bios”  ter  aanduiding  van  die  stikstof- 
verbindingen, die  het  beste  voor  de  gistvoeding  geschikt  zijn,  heeft  men  getracht  het 
pepton-raadsel  te  omschrijven.  Het  verband  tusschen  de  peptonen  en  de  melk- 
zuurfermenten is  nog  nauwer  dan  dat  tusschen  deze  lichamen  en  de  verschillende 
gistsoorten,  maar  daarop  kan  ik  h.  t.  p.  niet  verder  ingaan. 
