( 893  ) 
schillende  isoleeringen  alle  overgangen  tusschen  de  meer  of  minder 
aerobe  stammen  kunnen  verkregen  worden. 
Ten  slotte  zij  er  nog  op  gewezen,  dat  men  door  de  ,,fleschjes- 
methode”  bij  lage  temperatuur  te  volgen,  in  zeldzame  gevallen,  in 
plaats  van  een  kuituur  van  een  echte  Lactococcus  een  Lactohacilltm 
verkrijgt,  die  overigens  ook  door  koloniën-selektie  uit  kaas  kan  ver- 
kregen worden.  Daarbij  heb  ik  echter  niets  van  het  aangename 
aroma  der  anaërobe  laktokokken  opgemerkt,  zoodat  ik  deze  bacillen 
voor  de  roomzuring  niet  aanbeveel. 
5.  Elektieve  kuituur  van  de  inelkzuurhacdlen. 
Plaatst  men  door  Lactococcus  lactis  spojitaan  verzuurde  melk,  of, 
beter  nog  karnemelk,  bij  luchtafsluiting  in  een  thermostaat  van  c.a. 
40  C.,  dan  stijgt  na  eenige  dagen  het  oorspronkelijk  zuurgehalte  dat 
8 a 12  c.c.  bedroeg,  in  de  meeste  gevallen  tot  omstreeks  18  a 20  c.c. 
per  100  c.c.  melk.  Voor  de  proef  gebruikt  men  het  beste  een  stop- 
flesch  van  250  a 300  c.c.  inbond,  die  geheel  met  de  melk  gevuld 
en  gesloten  wordt.  Neemt  men  voor  de  eerste  proef  een  kleinere 
hoeveelheid  dan  de  genoemde,  dan  wordt  het  resultaat  onzeker, 
hetzij  door  den  dan  storend  werkenden  invloed  van  de  lucht,  of 
door  de  zeldzaamheid  der  bij  het  proces  betrokken  bacteriën. 
De  eerste  verandering,  die  men  in  de  zure  melk  daarbij  waarneemt 
is  een  matig  sterke  alcoholgisting  door  de  bijna  nooit  ontbrekende 
laktosegist,  en  tegelijk  een  volledige  afscheiding  van  de  caseine, 
die  door  het  koolzuur  naar  de  oppervlakte  der  vloeistof  gevoerd  wordt. 
Mikroskopisch  bevindt  men,  dat  de  aanvankelijk  aanwezige  lakto- 
kokken door  meer  verlengde,  aan  de  uiteinden  afgeknotte  en  tot 
snoeren  vereenigde  vormen  vervangen  worden,  waarbij  de  zuurtiter 
aanvankelijk  belangrijk  verminderen  kan  bijv.  in  12  uur  van  8 c.c.  tot 
6 c.c.  kan  dalen,  welke  vermindering  aan  de  laktosegist  moet  toegeschre- 
ven worden,  waarvoor  het  vrije  melkzuur  als  koolstofvoedsel  kan  dienen. 
Door  overenting  bij  luchtafsluiting  wordt  de  laktosegist,  evenals  bij 
de  elektieve  kuituur  der  laktokokken,  spoedig  door  de  dan  sterkere 
melkzuurfermenten  verdrongen. 
Echte  laktobacillen  verschijnen  meestal  eerst  na  2 of  3 dagen  en 
dan  stijgt,  parallel  met  hun  vermeerdering  de  zuurtiter  snel  tot  20 
ja  zelfs  tot  25  c.c.  normaal  per  100  c.c.  melk.  Op  dezen  graad  van 
verzuring  gekomen  wordt  gevvoonlijk  geen  verdere  vermeerdering  waar- 
genomen, zelfs  niet  na  verscheidene  dagen,  en  in  die  gevallen  waar 
dit  wel  geschiedt,  moet  aan  aëratie  gedacht  worden,  waardoor  de 
groei  van  azijn  bacteriën  en  azijnzunrvorming  uit  den  alkohol  mogelijk 
zijn  geworden. 
