( 900  ) 
zuurfermenten  zon  zijn,  onvennijdelijk  door  coïi  in  beslag  zal  worden 
genomen.  Waar  peptonen  alleen  voorkomen  zal  coïi  er  nog  boven- 
dien toe  bijdragen  om  de  reeds  alkalische  reaktie  der  contenta  te 
verhoogen,  en  ook  daardoor,  niet  voor  zich  zelve  maar  wel  voor  de 
melkzuurfermenten  de  levensvoorwaarden  ongunstiger  doen  worden. 
Het  is  dus  duidelijk,  dat  in  het  darmkanaal  wel  een  coliflora  maar 
geen  melkzuurtlora  bestaanbaar  is. 
De  dojerkleurige  faeces  van  kinderen  tijdens  de  laktatieperiode 
kunnen  tot  staving  van  de  hier  gegeven  opvatting  aangevoerd  worden. 
Zij  bestaan  mikroskopisch  bijna  alleen  uit  bacteriën,  verreweg  voor 
het  meerendeel  gewone  colibacteriën  ^),  waartusschen  ook  echte  melk- 
zuurfermenten voorkomen,  maar,  evenals  boven,  in  zeer  ondergeschikt 
aantal.  Een  bijzondere  beteekenis  verkrijgt  dit  feit,  wanneer  men 
bedenkt,  dat  door  Escherich,  den  ontdekker  der  colibacillen,  is  bewezen 
dat  die  toestand  reeds  onmiddellijk  achter  de  maag  van  den  zuigeling 
bestaat,  waar  coïi  en  aero^mgó\overheerschend  zijn,  hetgeen,  in  ver- 
band met  het  voorafgaande,  de  gevolgtrekking  noodzakelijk  maakt, 
dat  zelfs  op  die  plaatsen  van  den  darm,  waar  een  melkzuurtlora  het 
eerst  gezocht  zou  worden,  deze  zich  blijkbaar  niet  handhaven  kan. 
Ongetwijfeld  speelt  ook  de  sterk  desinfekteerende  werking  van  het 
■ maagzoutzuur  hierbij  een  rol,  daar  dit  zuur  reeds  bij  een  veel  lageren 
zuurtiter  de  ontwikkeling  der  melkzuurfermenten  tegengaat  dan  het 
melkzuur,  maar  dan  ook  door  veel  minder  alkali  zal  kunnen  geneu- 
traliseerd worden,  wat  voor  coïi,  die  alkali  kan  voortbrengen,  niet 
onverschillig  is. 
Voor  zoover  de  theorie  van  Metchnikofp  en  Combe  juist  is,  vol- 
gens welke  de  joghnrt,  of  andere  zure  rnelkpraeparaten,  de  auto- 
intoxicatie  van  uit  het  darmkanaal  tegengaan,  schijnt  het  derhalve 
vast  te  staan,  dat  hierbij  veeleer  aan  deir  invloed  van  het  rnelkdieet 
en  het  met  de  melk  opgenomen  vrije  znur  moet  gedacht  worden 
dan  aan  een  specifieke  bacteriërdlora  van  het  darmkanaal.  Maar  in 
hoever  de  naar  het  schijnt  bewezen  vermindering  van  indol  en  phenol,’ 
wier  hoeveelheid  als  irraat  voor  de  antointoxicatie  beschouwd  wordt, 
bij  voeding  met  zure  melkpraeparaten  in  plaats  van  vleesch,  afwijkt 
van  die  bij  het  gebruik  van  niet  gezuurde  melk,  — naar  mijne 
meening  het  eigenlijke  hier  in  aanmerking  komende  vraagstnk,  — 
is  door  de  genoemde  schrijvers  niet  overwogen. 
Aannemende  dat  de  gezuurde  ])raeparaten  werkelijk  de  voorkeur 
verdienen,  dan  geloof  ik,  dat  men,  vooral  in  Nederland,  in  staat  pioet 
1)  Bij  verschillende  kinderen  niet  altijd  de  zelfde  variëteiten,  somtijds  bijv.  niet 
gistende  en  schijnbaar  op  LactohaciUus  gelijkende  vormen,  waarvoor  ik  zulke  bac- 
teriën vroeger  ook  werkelijk  heb  gehouden. 
