( 931  ) 
stijgt,  neemt  de  druk  als  wij  langs  de  kromme  — - naar  rechts 
dv* 
, d^\p 
bewegen,  sterk  af  — en  alleen  als  = O ver  boven  = O zou 
dx'‘  dv^ 
uitsteken  zouden  wij  in  het  gebied  van  hooge  drukkingen  komen. 
Het  verborgen  plooipunt  heeft  natuurlijk  veel  minderen  druk  dan  de 
beide  anderen.  De  waarde  van  a:  voor  het  eerstgenoemde  plooipunt 
is  grooter  dan  voor  het  verborgen  plooipunt.  Het  gas-vloeistof  plooi- 
punt heeft  de  kleinste  waarde  van  w.  Langs  de  spinodale  lijn  voort- 
gaande hebben  wij  dan  een  gang  van  p zooals  reeds  vroeger  door 
mij  geteekend  is.  (Zie  Verslag  K.  A.  v.  W.  Maart  1905,  pag.  638). 
d'^ip 
Laten  wij  T toenemen,  dan  krimpt  = 0 in.  De  top  beweegt 
dv^ 
naar  rechts  en  komt  dan  in  een  stand. 
waarin 
— - -s  oor  de  kritische 
dx^ 
omstandigheden  negatief  is.  Maar  dat  beteekent,  dat  het  gas-vloeistof 
plooipunt  en  het  verborgen  plooipunt  reeds  v roeger  zijn  samengevallen. 
Bij  het  samenvallen  is  dan  weder,  zooals  wij  pag.  841  opmerkten  : 
dv\ 
dxjf, 
dv\ 
dx" 
d^v 
dx^ 
en 
d^v 
d^v 
dx^ 
Na  dat  samen- 
vallen hebben  wij  weder  een  eenvoudige  plooi  met  een  enkel  plooi- 
punt. Maar  het  plooipunt  ligt  veel  meer  links  dan  het  geval  zou  zijn, 
d'^yp 
als  de  kromme  = 0 niet  meer  bestond,  en  heeft  ook  veel  grooteren 
dx^ 
druk.  Bij  verder  stijgen  van  T is  niets  bijzonders  meer  te  wachten. 
d^tp  d^yp 
Want  noch  het  feit  dat  = 0 geheel  buiten  — = 0 ligt,  of  dat 
dx^  dv^ 
— = 0 verdwijnt  geeft  aanleiding  tot  nieuwe  verschijnselen.  Dit 
dx^ 
geschiedt  toch  geheel  in  het  labiele  gebied.  Teekent  men  nu,  hetzij 
de  waarde  van  plooipuntstemperatuur  of  van  plooipuntsdruk  als 
functie  van  x\  en  beperkt  men  zich  tot  de  realiseerbare  grootheden, 
dus  met  uitsluiting  van  de  verborgene,  dan  vervalt  deze  lijn  in  twee 
afzonderlijke  stukken.  Het  rechtsgelegen  stuk  begint  bij  die  waarde 
van  X,  waarbij  het  plooipunt  een  druk  bezit  groot  genoeg  om 
zich  te  vertoonen  op  de  binodale  lijn  van  de  plooi  waarvan  het 
plooipunt  is,  en  loopt  dan  tot  x = l.  Het  linker  stuk  begint  bij  a;  = 0 
en  verdwijnt  vóór  P^  en  P^  samenvallen,  en  wel  als  P^  ligt  op  de 
binodale  lijn,  waarvan  dan  P,  het  plooipunt  is. 
Dat,  wat  wij  verborgen  plooipunten  genoemd  hebben,  zich  nimmer 
kunnen  vertoonen  behoeft  geen  toelichting.  Maar  dat,  wat  wij  in  het 
