( 942  ) 
geval  ~ O,  hetwelk  ik  terloops  in  een  Noot  (7  Juni  1905,  p.  20) 
noemde,  maar  voor  alle  gevallen  werd  het  verloop  eener  dergelijke 
plooipuntslijn  door  mij  nagegaan.  De  plooipuntslijn  Co  C,  voor  het 
geval  «j  = 0 onderscheidt  zich  qualitatief  in  niets  van  die  voor  het 
geval  «1^0  (mits  blijvende  in  het  geval  van  type  I),  zoodat  ik  dan 
ook  geen  reden  had  bovendien  nog  eens  den  vorm  der  spinodale 
lijn  en  der  plooi  voor  a,  = 0 te  onderzoeken,  aangezien  dat  reeds 
voor  het  algemeene  geval  was  geschied.  Trouwens  Keesom  zelf  be- 
schouwt later  het  geval  klein,  en  niet  meer  = 0,  hetgeen 
natuurlijk  in  de  praktijk  niet  voorkomt. 
Ook  de  door  Keesom  opgeschreven  vergelijking  der  spinodale  lijn 
(voor  moleculaire  hoeveelheden),  nl. 
RTv^  =z  2 (1 — x)  [v  (/flj  — \/ciy  + 2a’  {v  (/«j  — 
is  reeds  vroeger  door  mij  (5  April  1905,  p.  690)  in  den  daaraan 
identieken  vorm 
RTv^  — 2 (1 — x)  {av  — ^ [/^Y  -J-  « 0 — 
waarin  « l/a,  — \/a^  en  ^ — b^,  opgesteld. 
2.  De  beantwoording  der  vraag  of  de  plooi  zich  van  uit  Co  naar 
C,  ontwikkelt  met  of  zonder  dubbelpunt  in  de  spinodale  lijn,  d.  w.  z. 
met  of  zonder  ?nmmtm?t-plooipuntstemperatuur  — m.  a.  w.  de  beant- 
woording der  vraag  of  de  plooi  onverdeeld  van  naar  Cj  gaat, 
dan  wel  of  twee  plooien  zich  op  het  ip-vlak  uitbreiden,  de  eene  van 
uit  Co,  de  tweede  van  uit  Cg,  om  zich  bij  de  minimum-temperatuur 
P2 
te  ontmoeten  — hangt  bij  gegeven  waarde  van  Jt  = — af  van  de 
Pi 
T,  T, 
waarde  van  8 = — (waarvan  ook  — afhangt).  De  voorwaarde  hier- 
voor leidde  ik  af  in  14  Juli  1905,  p.  114,  en  10  Jan.  1906,  p.  585. 
In  den  zomer  van  1906  berekende  ik  de  plaats  van  het  minimum 
zelf  (zie  10  Oct.  1906,  p.  235,  regel  14 — 12  v.  o.),  maar  aangezien 
de  reeds  toen  geheel  voltooide  en  naar  de  Redactie  gezonden  Ver- 
handeling voor  de  Arch.  Teyler  nog  altijd  niet  is  afgedrukt  (dit  kan 
nog  wel  eenigen  tijd  duren),  zoo  acht  ik  het  gewenscht  reeds  nu  de 
bedoelde  berekening  te  publiceeren. 
Deze  gaat,  evenals  de  berekeningen  van  Keesom,  Verschaffelt  e.a., 
uit  van  de  onderstelling,  dat  a en  6 niet  van  v oi  T afhangen,  en 
dat  deze  grootheden  kunnen  worden  voorgesteld  door 
«X  = [(!  — •»)  1/«1  + {l—x)b^  -k- xb^. 
Er  wordt  dus  met  D.  Berthelot  e.a.  ondersteld,  dat  a,,  = J/tija,. 
