( 943  ) 
Prof.  VAN  DER  Waals  is  onlangs  tegen  deze  onderstelling  opgekomen  ^), 
en  het  komt  mij  voor,  dat  er  inderdaad  veel  voor  te  zeggen  is,  dat 
Ojj  in  het  algemeen  niet  = is.  Maar  als  eerste  benadering  zal 
men  de  gestelde  betrekking  toch  wel  kunnen  aannemen,  te  meer 
daar  toch  ook  de  veranderlijkheid  van  b met  v &n  T wordt  ver- 
waarloosd. Dat  de  door  van  der  Waals  genoemde  linkerstrook  door 
de  aanname  = \/ tot  een  uiterst  smalle  strook  zou  worden 
ineengedrongen,  kan  echter  moeilijk  als  argument  tegen  die  onder- 
stelling gelden ; wel  het  feit,  dat  de  aantrekkingen  specifieke  groot- 
heden zijn,  en  dat  dus  niet  = behoeft  te  wezen. 
Voor  de  berekening  van  het  minimum  gaan  wij  uit  van  de  door 
ons  afgeleide  vergelijking  der  spinodale  (1.  c.) ; 
• 2 r 
RT  = -\x(l- 
V L 
-a:)  (av  — g V' o)^  -k  « (v 
-6)>],  . . 
• (1) 
2«'  r . / 
^ ]/ay  a r 
i?r= a;(l— a:)  ( 
1 — — 1 _| ^ f 1 
— ’ 
V [_  \ 
^ V a J « \ 
J 
l/oj 
hetgeen  met  — = co  , — — rno  , — <p  overgaat  in 
V V a 
2«’ 
RT  r= no) 
X (1 — x)  — {l-{-nx)a) 
J].{la) 
\/ a ^ a^-\-xa  h b^-{-x^ 
Immers  — = = (p-\-x  en  — = =(o-\-xtho—{1  -{-nx)oi. 
a a V V 
Nu  moet  de  spinodale  een  dubbelpunt  vertoonen,  m.  a.  w.  ; 
0/  0/ 
f-  = 0 en  /-  = 0, 
óx  o co 
wanneer  ƒ het  tweede  lid  van  (la)  voorstelt.  De  eerste  vergelijking 
geeft : 
{l-2x)  - 2x  (1-a;)  {\-z)  {(p-\-x)(\-yy  -2{(p-\-xy  (\-y)rno  = 0, 
wanneer  ter  bekorting  nco  (y -[-«)  = ^ en  (1  + na;)  a>  =:  y wordt  gesteld. 
z 
Bedenkt  men,  dat  na>  = is,  dan  wordt  het  laatste : 
(p-\-X 
2x  (1— a;) 
( l-2a;)  (\-zy ; (l-«)  + 2 (9)+«)  (l-y)'  - 2 (y-f.'»)  (1-y)  ^ = 0.  (a) 
<p-\rx 
De  tweede  vergelijking  geeft,  wanneer  in  (la)  de  factor  cu  binnen 
[]  wordt  gebracht: 
h Deze  Verslagen  van  6 Maart  1907,  p.  695 — 696. 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XV.  A®.  1906/7. 
63 
