ET REGINA SUEC. HABITA. 63 
Quanta itaque Istitia cspimur, fi in futuro tem- 
pore, quod omniurn noftr.um fumma & ulti- 
raa eft cura, poftr^m fpcm ponimus; 
Teque SerenhTime* RR&NCEPS hereditarie! vi- 
dernus e^ dtiplici tam gencrcfa ftirpe oriun- 
dum! pnccipue, quum infuper a tenerriinis 
annis, inftitutione tam fapienti, accurata & 
matura, utiliffimis tjuibusque doctrinis fueris 
innutritus in iisque exerciiatus. 
Nonne felicitatem pofteris noftris, Tuo imperio 
aliquando fubjeelis, augurari debemus? 
Tu, Princeps clementiffime ! aperis nobis, prima 
Tua praefentia, januam fururorum tempo- 
rum, ut eo mente profpicere queamus, quo 
•pervejiire nobis non Jicet , ubi Tu, redimi- 
tus Corona Suiogothica, nepotibus, &, quod 
optamus, pronepotibus noftris imperabis, iis- 
que, qui fcientia femet dignos reddunt, fe- 
licia diftribues fata! 
Relinquimus ideo eos, dum roundwn' relin- 
quimus, cum fiducia, Iseti ac contenti, Prin- 
cipis tam cari proyiaentJ^, qui tempore ad- 
huc clariori fceptra capelfet. 
Macle virtute Tua, multos & tetiffimos vi- 
deas dies ! 
Quum TU, PRINCEPS ijementiflima! ceu lucf- 
diffima ftelJa, quir a fuJg.idiilimo fole lucem 
accepit & fplendorem, in noftro c&lo iftW 
ris; iflud quoque 1 genus, quod alias magis 
% ama- 
