PAN SUECUS. 
ry 
Ji. 
c. 
u. 
77 
LL. 
o. 
Utriculana vulgans 
O 
o 
o 
o 
o 
Verbena officinalis 
o 

II 
o 
Lycopus europceus 
o 
I 
I 
o 
Salvia pratenfis 
o 
I 
II 
o 
Anthoxanthum odoratum c). 
II 
II 
II 
II 
IO 
' TRIANDRIA. 
Valeriana officinalis d) 
IO 
1 1 
II 
10 
o 
— — dioica 
I 
II 
1 1 
I 
■ 
— — Locufta 
I 
I 
I 
I 
Iris Pfeudo Acorus 
IO 
I 
10 
o 
o 
Schoenus Marifcus e) 
o 
o 
o 
o 
o 
— — albas 
IO 
I 
o 
IO 
Scirpus paluflris 
II 
I 
o 
II 
II 
— — cefpitofus 
I 
I 
o 
II 
II 
Scir- 
c) Anthoxanthum eft unum ex illis graminibus, qnse 
prima omnium vere pecoribus fe offerunt. Mollities 
& fragrantia ejus gratiam iiii conciliant. Ex obfer- 
vatione Cel. Prof. Laftbomii autem ferius, ipfaque 
seftate, a pecoribus omnino intaftum relinquitur; tunc 
ficcum eft, folia ftant emarcida & culmi aridi. Hoc 
tamen non foli accidere folet Anthoxantho; fed omni- 
bus fere graminibus; quippe quorum culmos pecora, 
dum pafcuntur, raro vel numquam tangunt, ut, foliis 
fuperftites, femina ferre poffint. Ceterum Anthoxan- 
thum apud Exteros colitur, Germanis Lavendelgras , 
Anglis Soring - grafs , Vernal-grafs diftum. 
d) In Linnei itin. Weftgoth. p. 6. hsec ut equis noxia 
notatur. Aeftate iis & bobus parum fapida, vere au- 
tem grata eft & medicamenti vice fungitur. In Nor- 
vegia proverbium habent: Tjere Spo og Vendel-rood, 
fkal give din ko god helfehood. Gunn. fl. norv. i. p. 6i* 
Gadd. I. c. 185. 
e) Folia fpinuiis abundant, quare bcbus efculentus non 
f& ; nifi ifti« ilageiiando fatis exculfis. It. Gotl.p.iro, 
