NOVA GRAMINUM GENERA. 
§. IV. 
Quam neceflarium fit, ut cauiTas dignofcamus, 
unde Varietates Graminum oriantur, nc hujusmodi • 
ftatuanuis charadteres, qui ab ipfo folo, idcoque 
facillime, mutari poffunt, ex preecedenti paragra- 
pho inteiligitur. Quam ob rem Gramina Vivi- 
para propriam non conftituere fpeciem, Botani- 
cis jam diu fuit perfunfnlimum. 
Si ex prgecedcntihus, aliisquc nonnullis, ob- 
fervationibus quidquam judicare Hceat, exinde con- 
licitur: 
1) Ut Radices Graminum nodofa 1, tubcrculofa, 
a quibusdam falfo dictae bulbofa, quas tanta dili- 
gentia atque attentione confiderarunt Botanici, ut 
his folis fpecies graminum definiri pofle credide- 
rint, in nota chara&eriftica ftabilienda omittendse 
fint, quoniam pauci, quos novimtis, cafus, nodos 
iftos nihil aliud, nifi ftatum herbae morbofum, in- 
dicare & in fertiliori foJo, vel gramine culto, 
evanefcrfe, fatis demonftrare poiTunt. 
2) Culmi 9 ratiorce angitfiia loci , fiunt cafpitofi 
& folitarii. Ramofi , diffufi, perennantes , fioloniferi , 
radicantes in arenofis. Vaginis foliorum approximatis 
tetti, quum in arenariis 9 in locis markimis inveniun- 
tur & in fiffrntefccntibits. In filvaticis funt elongati 
& denudati. Altitudo & proportio Culmi propter 
folum tantummodo variat. Culmi vertidilMi, in 
Maritimis & Arenariis nullam patiuntur difTerentiam. 
B 2 3) Fo- 
