130 ERICA SPARRMANNI. 
minent flores quatuor, longitudirie oequales, 
cxtefne denfifiime veftiti pilis ex albo flavi- 
cantibus, adeo longis, ut vix fifliira corollac 
confpiciatur 9 flore a latere infpeclo; 
4) capUniis florum femper quadrifioris, qui nu- 
merns in hac planta numquam mutatur, nec 
mutari poteft, quoniam inferior coroll® fa- 
cies ab hoc definito numero pendet, quate- 
nus flores ibidem arctiflime cohaerent, & con- 
jun&im cylindrum conftituunt; quilibet autem 
flos, feparatus, eft trigonus, latere exterio- 
re rotandatus, exacte figuram fectoris cylin- 
dri, per axin quadrifariam divifi, imitans. 
Quum hanc Ericam primum confpicerem, 
non folum nova, fed etiam maxime fingularis 
mihi videbatur; nec tantam in ea, cum reliquis 
hujus generis fpeciebus, antea notis, fimilitudi- 
nem ineffe hariolabar, ac poftea, defcriptione pa- 
rata, deprehendebam, quum , differentiam fpeci- 
ficam quaefiturus, reliquas jam cognitas perlu- 
ftrarem* 
Tum, comparatione cum fpeciebus quas Pa- 
rens in Syftemate naturae, & cel. Prof. Ber- 
gius in Plantis fuis capenfibus, defcripferunt, 
inftituta, reperiebam onmium partium conforma- 
tionem fimillimam, habitum vero diflimillimum , 
Erica 
