DUI. 
41 
nients) van dit struikgewas zijn zeer buigzaam en zeer 
taai ; daarenboven zijn zij gewoonlijk zeer verward. — Het 
zijn dus ranken die zouden kunnen dienen om te naaien 
(dienen als naaigaren), maar alleen gebruikelijk voor den 
(liiinel (fig. 19 ). 
Duivelsoog, o. — In Vlaanderen. — Adonis aestivalislj . ; 
fr. Adonide d'été; vl. Zoiner-Adonis, — De bloemkroon is 
vuurrood : het volk heeft er eene ge- 
lijkenis gezien met een duivelsoog. 
Duivelspluim, v. — AV.-Yl, — 
Polypodium vulgare L. ; fr. Poly- 
pode coinmun; vl. Genieene Naakt- 
vareii ; ook Boomvaren (fig. 23). — 
Dus genaamd om den vorm der 
bladeren die aan pluimen gelijken; 
deze bladeren zijn zeer hard en taai, 
vergeleken met de gewone pluimen : 
vandaar de naaui van duivelspluim. 
Duivelsvel, o. — Te Eecloo en 
omst., noemt men aldus de rekgom 
(fr. caoutchouc). — In ’t gedacht 
van ’t volk, moet het vel van den 
duivel zoo iets zijn : taai als leder, 
rekbaar, slechtriekend, enz. 
Duivenkrop, m. — Maaseyck, 
Kessenieh, Eelen. — Vglk. Dui- 
ve(n)ki:rvel (Vl. AVk.). — Fumaria 
oflicinalis L.; fr. Fumeterre offici- 
nale; vl. Genezende Aardrook . — 
De duiven, zegt men, zijn zeer ver- 
zot op de bloemen en het zaad der plant. Daarenboven 
eindigt de bloemkroon, langs beneden, buik- of kropYOV- 
mig (fr. en forme de jabot). 
Duizendgraan, o. — Nederland. — Radiola linoides 
Gmel.; fr. Radiole Faux-Lin ; vl. Vlasvormig Duizend- 
graan. — Dit klein plantje draagt eene buitengewone 
hoeveelheid kleine, bolvormige vruchtjes, met zeer fijn 
zaad vervuld : vandaar duizend^vwixw geheeten. 
Fig. 23. - Polypodium vulgare. 
1. Bladeren ; — 2.0nderaardsche 
stam; — 3. Jong blad. 
