BEN. 
21 
Beenhouwershout. — W.-Vl. — ld. als Potloodenhout 
(VI. Wk.). — De takken hebben de roode eigenaardige 
kleur met dewelke de beenhouwers hunne huizen doen 
verven : bloedrood, bloedkleur. Vandaar ook de lat. naain : 
Cornus sanguinea L. en de fr. Cornouiller sanguin. 
Begijnenthee, v. — Seeverghem. — ld. als Gele-Thee 
en Gele-Keers (VI. Wk.). — De begijnen of nonnen 
plegen deze thee veel te gebruiken. — Voor de aanwending 
van dit geneesmiddel, z. Verbascum Thapsus, in ’t lat. Wk. 
Begijnen voorschoot, v. — Beckheim en omstr. — Vera- 
triim nigrum L. en V. album L.; fr. Vératre noir en 
V. blanc; vl. Zwart en Wit Nieskruid, — De bladeren 
dezer gekweekte plantsoorten zijn fijn en regelmatig 
geplooid als de voorschoot eener begijn. 
Begijntje. — Nederland. — Arabis alpina L. ; fr. Ara- 
bette des Alpes; vl. Alpische Scheef kelk, Randjesbloem. — 
Veel gekweekt als sieraadplant, bijzonder om de bloem- 
perken te omzoomen (vandaar : randjesbloem geheeten), en 
de bloeiende plant ziet er zoo net en zindelijk uit als een 
begijntje. 
Bekelaar, m. — Coursel, Zeelhem. — Jiiniperiis commu- 
nis Ij.; ir. Genévrier commiin ; vl. Gemeene Jeneverboom. 
Belle-Dame, v. — Poperinghe en omstr. — Atriplex 
hortensis L. ; fr. Arroche des jardins, vuig. Bonne-Dame; 
vl. Hofweide. — Belle-Dame is waarschijnlijk maar eene 
verb. van den fr. volksn. Bonne-Dame. 
Bellemine, v. — In W.-Vl. — Men zegt ook Ballemine 
en Belzemine. — Z. Balzamien (Vl. Wk.). 
Belzemine, v. — Z. ’t voorg. w. 
Bengelkruid. — In Vlaanderen. — ld. als Schijtkruiü. 
(Vl. Wk.). 
Benrik. — Heyst-op-den-Berg en omstr. — ld. als 
Braam (Vl. Wk.). — Ben = een teenen mandje. De sten- 
gels der Bramen zijn rankachtig, dun en taai, als de tee- 
nen die men gewoonlijk gebruikt om de bennen of mandjes 
te vlechten. Het volk onderscheidt niet. 
Bent. — Nederland. — i« Het geslacht Carex Midi., in 
’t algem., fr. Carex of Laiche ; vl. Zegge. In dien zin, 
