deren; daarenboven draagt zij veel sclioone, rooskleurige 
bloemen; vandaar : Gebloemde leite geheeien. De bloemen 
der gewone lefte zijn klein, zonder kleur (groen) en ganscli 
onbeduidend. 
lersgat, o. — Z. Isgat (Bijv.). 
Ifte, V. — Xederland. — ld. als ’t volg. w. 
IJfte, V. — W.-Yl. — ld. als Iefte (Bijv.). 
IJzerkoppen, m. inv. — Poperinglie en omstr. — ld. als 
Borstels (VI. Wk.). — Elders, in W.-VL, zegt men nog : . 
Ilard-Hoofden, Harde-Koppen (z.Bij v.). Hondskoppen, enz. 
— De stengels en de bloemlioofdjes (fr. capitiiles) dezer 
plant zijn z/ser-liard; deze laatste hebben daarenboven 
den vorm van ronde koppen. 
Ijzerkruid. — W.-Vl. — ld. als ’t voorg. w. 
IJzerling, m. — W.-Vl. — AVinterappel van gemeene 
grootte, met de eene kaak geel en de andere roodachtig 
{Kriiidw.). 
Ijzermaal, o. — W.-Vl. — Wordt gezeid van zekere 
rosse (roestkleurige) vlekken, die somtijds binnen in de 
aardappels te zien zijn. Zoo zegt men : de aardappels zijn 
niet goed waar dat er ijzermaal in is. — Vglk. IJzermol, 
in ons VI. Wk. — Wij zullen er bij voegen dat het Moeras- 
Spierkriiid (waarvan daar spraak is) bijna altijd rosse of 
roestkleurige vlekken op zijne bladeren draagt ; dit zou 
dus een andere uitleg van den naam IJzermol kunnen 
zijn. 
Ingroen, o. — W.-Vl. — ld. als Senegroen (Bijv.). 
Inker, m. — W.-Vl. — Het smalle onderdeel van een 
kroonblad (fr. pétale), in ’t fr. onglet, tegenover het 
breede bovendeel, dat de lepel (fr. limbe), heet. 
Ippekruid. — Zwijnaarde en omstr. — Trifolium pro- 
ciimbens Ij.; fr. Trèfle coiiché; vl. Liggende Klaver. — 
Ippens en Hippens beduiden, in W.-Vl. en O. -VI., de vlas- 
bollekens waar het zaad in zit (fr. péricarpes dn Lin). — 
De bloeiwijze van de Liggende KI. heeft den vorm dezer 
vlasboll ekens ; vandaar Ippekruid. 
Ippellijn. — Denderleeuw, Lebbeke en oinstr. — ld. als 
