KAA. 
73 
(z. VI. Wk.), fr. vuig. gratte-ciil. — In W.-Yl. zegt men 
ook Klokke. 
Judasbeurze, v. — W.-VI. — ld. als Büzzeke(n)s 
(VI. Wk.), naam die eeue verb. van Beiirzekens is. 
Judasborze, v. — W.-Vl. — ld. als ’t vooi g. w. 
Juffers choenen, m. mv. — Vederland. — Algem. naam 
gegeven aan ’t geslacht Lotus L.; fr. Lotier; vl. Rol- 
klaver. — De bloemkroon van al deze soorten heeft den 
vorm van eeo fijn Jiifferschoenije. 
Jukhout, o. — Nederland. — Carpiiuis Betuliis L.; 
fr. Charme commiin; vl. 'Haagbeiik. — Het hout, zeer 
hard en taai, past allerbest om jukken (fr. des /ong-s) te 
vervaardigen. 
K 
Kaaf. — Z. Kaf (Bijv.). 
Kaakstaal, m. — W.-Vl. — ld. als Haring (Vl. Wk.). 
Kaamst, m. — AV.-Vl. — ld. als Kemp (Vl. Wk.). 
Kaarde, v. — Nederland. — ld. als Aalstekels (Bijv.). 
— Het w. Kaarde wijst ook terug op de stekels der plant, 
die op de tanden eener kaarde (fr. carde) lijken. 
Kaardekruid. — Nederland. — Dipsacus sylvestris 
Mill.; fr. Cardère saiwage; vl. Wilde Kaardebol. — Voor 
uitleg, z. ’t voorg. w. 
Kaam, m. — W.-Vl. — ld. als Hekelteer (Vl. Wk.). 
Kaarsjes. — Nederland. — ld. als Pissebloem (Vl. Wk./. 
— De lange, rechte vruchtsteel, boven met witte pluimt jes 
bekroond, heeft ’t gedacht van kaarsjes doen ontstaan. 
Kaasbloem. — W.-Vl. — ld. als Plompen (Vl. Wk.). — 
Uitspr. — bloniine. — Waterplanten met groote bladeren, 
waarop men voortijds wel boter en kaas leide, voor de 
frischheid (Kriildw.). Vandaar Kaasbloem. 
Kaasjesbloem. — Nederland. — Algem. naam om 
’t geslacht Malva L.; fr. Mauve; vl. Kaaskeskruid aan te 
duiden . 
