80 
KEU. 
Kegelbotte, Schubbebotte, v. — W.-Vl. — De vrouwe- 
lijke bloei wijze [botte geiiaaind, in W.-Vl.) der Kegel- 
dragende boomen (z. ’t voorg. w.). — Schubbe; fr. écaille : 
ieder kegel is uit talrijke schubben samengesteld. , 
Keiken, o. — In Brabant. — ld. als Keike(n)s(V 1 . Wk.). 
Keizerinneke(n)s, o. mv. — Oost-Roosebeke en omsti-. 
— Een vroeg zomerpeertje dat veel gelijkenis heeft met 
eene andere soort die den naam van Brugsche-Meiskens 
draagt. Z. dit laatste w. (Bijv.). 
Kemp, m. — Nederland. — i° Wordt in den gewonen zin 
gebruikt, (fr. Chanvre], als in België ; — 2® Beteekent 
daarenboven ook Trifoliiim repeiis L. ; fr. Trèfle ram- 
pant ; vl. Kruipende of Witte Klaver.' 
Kempkruid, o. — W.-Vl. — ld. als Wilde Kemp 
(VI. Wk.) en zelfde uitleg. 
Kennep, m. — Nederland. — ld. als Kemp, i®) (Bijv.). 
Keper, m. — AV.-Vl. — Sparreboom ; fr. Sapin; lat. 
Abies Tournef. ; Picea Don. 
Kerkeroos, V. — W.-Vl. — ld. als Peerdsrozen (VI. Wk.). 
Kerneuteling, 111. en o. — W.-Vl. — V erneiiteld gewas, 
vrucht of fruit dat zijnen vollen wasdom en grootte niet 
bekomen heeft. 
Kerstdagkrieken, v. mv. — W -VI. — ld. als Kriek- 
APPELKENS (VI. Wk.). — De vruchten van dit gekweekt 
boomken gelijken op kersen of krieken; vandaar ook zijn 
fr. volksn. cerisette. De vruchten zijn -rijp rond Kerstdag. 
Kettingbloem, v. — Nederland. — ld. als Pisbloem 
(VI. Wk.). — De kinderen maken kettingen (samengesteld 
uit ringen) met de bloem — en vruchtstelen. 
Keunaas, o. — W.-Vl. — Tragopogon pratensis L.; 
iv. Salsifisdes prés; vl. Beemd- Boksbaard. — /I as=voedsel ; 
fr. pdtiire, noiirriture. — Keiin = westvl. w. dat konijn 
bet. — De arme menschen geven deze plant tot voedsel 
aan hunne konijnen. 
Keunemommel, m. — W.-A"l. — ld. als Kaaske(^)s- 
KRUiD (Vl.Wk.). — Keune = konijn, z. ’t voorg. w. — 
Mommelen = fr. machonner, manger; dus voedsel der 
konijnen. — Mommel, alleen, = ook Kaaske{n)skruid, in 
AV.-Vl. 
