82 
KLA. 
ratiis L.; fr. Renoncule scélérate; vl. Blaartrekkende 
Ranonkel. — Bloempje dat groeit waar de kikkers ver- 
blijveu, d. i. in waterplassen, enz. — Kikker = kikvorseb. 
Kikkerkruid, o. — Xederland. — ld. als Kikkerbeet 
(Bijv.). 
Kimp, in. — Zwijnaarde en oinstr. — ld. als Kemp (VI. 
Wk.). — In VI. zegt men nog : Kernpst, Kanipsi, Kaamst, 
Kompst, enz. 
Kippen-en-haantje. — Xederland. — Corydalis cava 
Scliw. en K.; fr. Corydale creiise: vl. Holle Helinbloein. — 
De bloei wij ze lijkt op een hanekam (fr. crête de coq) en 
de fijn doorgesneden, min of meer op pluimen lijkende 
bladeren, hebben bij ’t volk ’t gedacht van kippen (hennen) 
doen ontstaan. 
Kinder en-zonder- vader, o. mv — Hevst-op-den-Berg 
en omst. — ld. als Moedernaakten (Vl. AVk.) (fig. ii). — 
De bloemen (= kinderen), hij deze plant, komen vóór de 
bladeren (= den vader), tegenover den algem. regel. 
Kinsoen, o. — AV.-Vl. — ld. als Hondsdille (Vl. AVk.). 
— Kinsoen = verb. van Qiiennecon, fr. volksn. dezer 
plant. 
Klaaroogen, o. mv. — Heyst-op-den-Berg en omstr. — 
ld. als Kleeroog (Vl. AVk.). 
Klakkerkens, o. mv. — Denderwindeke en omstr. — 
Stellaria Holostea L. ; fr. Stellaire Holostée ; vl. Hard- 
stengelig' Sterrekriiid. — De vruchten zijn bolvormig en 
klakken of kletsen (fr. claqiier), als men ze tusschen de 
handen of onder den voet verplettert. 
Klakwilg, V. — W.-Vl. — Salix fragilis L.; fr. Saiile 
fragile ; vl. Broze Wilg. — De takken breken licht, zooals 
de naam het zegt, en dan doen zij eenen klak (fr. briiit sec, 
claqiiement) hooren. — 2° Voornoemde soort wordt 
gewoonlijk als kropwilg gekweekt (fr. saiile iêtard) en 
daarom geeft men denzelfden naam (van klakwilg) ook 
aan al de Ato/j wilgen zonder onderscheid. 
Klakwulge, v. — ld. als ’t voorg. w., in AV.-Vl. 
Klapbes, v. — Rotterdam en omstr. — ld. als Klap- 
bessen (Vl. Wk.) en zelfde uitleg. — 2° Hier en daar, in 
