114 
PAP. 
Paardeknap, m. — Bertliem. — Td. als Paardkbekt 
(VI. Wk.). 
Paaschsleuterkens, o. mv. — Wiiikel-Sint-Elooi. — ld. 
als Paaschlelie (VI. Wk ). — De bloem heeft min of meer 
deu vorm vau eeneu liorlogie.s/ezz/e/ en is open, rond 
Paschen. 
Padaan, Padane, v. — V .-VI. — ld. als Hoevenblaren 
(VI. Wk.). — Padaan,... is eene verb. van den fr. volks- 
naam Pas-d’dne. 
Paddegès, o., — gras, — gars, — gers, o. — 1 ° Stavele, 
Oost-Roosebeke. — Jiinciis biifoniiis L.; fr. Jonc des cra- 
paiids ; vl. Padde-Bloembies. — De plant trekt op gras en 
groeit in vochtige gronden, waar de padden liefst hun 
verblijf houden. — 2 » Zwijnaarde. — Wordt hier, maar 
zelden, gebruikt voor Festiica ovina L.; fr. Fétiique ovine; 
vl. Schapen-Zwenh gras . 
Paddevlas, o. — Oost-Roosebeke, omstr. van Roese- 
lare en Thielt. — i» Linaria viilgaris Mill.; fr. Linaire 
commune ; vl. Gemeen of Groot Vlaskriiid. — 2 » Bij de 
landbouwers, (ibidem) : « Variëteit van Vlas, dat met dikke 
en korte kerels (stengels) opgroeit en weinig hippens 
(zaadbollen) opbrengt. Het paddevlas is van geringe 
weerde ». (Kriiidiv.). — 3® Te Denderwindeke en omstr.— 
ld. als Spurrie (Vl. Wk.). 
Paling(s)kruid, o. — i» Gheel, Westerloo en omstr. — 
Saluia ofpcinalis L.; fr. Sauge officinale; vl. Genezende 
Salie. — Wordt gebr. in de bereiding van mosselen, visch 
(paling, enz.). — 2^ W.-Vl. — ld. als Ma.ioraan (Bijv.). — 
3o In eenige plaatsen van W.-Vl. : Raniinciiliis aquatilis 
L.; fr. Renonciile aqiiatiqiie ; vl. Water-Ranonkel. — De 
uitleg voor 2 ^ = id. als voor den i°. — Voor deu 3^ ; Plant 
die groeit, daar waar de palingen zich ophouden. 
Pameele, v. — W.-Vl. — ld. als Knobbelgerste (Bijv.). 
Pannekoekjes, o.' — Nederland. — ld. als Bakkruid 
(V l. Wk.) en zelfde uitleg. 
Papbies, v. — W.-Vl. — ld. als Biezen (Vl. Wk.), uitge- 
nomen de Steenbies (z. dit w., in Bijv.). 
