POS. 
12 ] 
Pootjeskruid, o. - Oostliam en omstr. — De Wortelen 
(fr. Gavottes; z. Wortelen, in Yl. Wk.)‘ die in ’t wild 
groeien. — De kinderen zoeken die plant langs de wegen 
en kanten, om de witte pootjes te eten, 
Popelierwiedauw, m. — W.-W. — AVitte wiedauw^ (of 
wissen; fr. osier) dienende om manden te vlechten. 
Popeloentje, o. — Lebbeke en omstr. — ld. als Pape(n)- 
KULEN (AH. AA^k.). — In ’t AA'alenland, wordt de naam Papa- 
lolo gebezigd. Popeloentje schijnt eene grove verb. van 
dien naam te zijn. 
Poper, m'. — Poperinghe, Reninglielst, AYoesten, AA^est- 
vleteren en omstr. — R. Dodonaens zegt : « AA'aterbiezen 
oft vij verbiezen... heeten ook merchbiezen, bobbel, bob- 
bert ende oock poper ; ende daerom noemt men de plaetsen 
daerse veel wassen, in ïlederlant, insonderheydt op 
’t vlaamsch, Poper in gen » {Kriiidw., bl. 98.) — A^'andaar 
ook de naam der stad Poperinghe. — Dus, Poper = id. als 
Stoelbiezen (ah. AA^k.). 
Popstaal, m. — AY.-AD. — Senecio Jacobaea L.; fr. Sene- 
con Jacobée; vl. Jahob' s-Kriiiskriiid . — Staal = stengel, 
in ’t westvl. ; pop = fr. poiipée : de bloeiende plant gelijkt 
niet slecht, alles te zamen genomen, aan eene pop. — Op 
eenige plaatsen, zegt men : Poepstaal of Propstaal. 
Poretfeem, — feme; — fimme, — veme, v. — AY.-A 1 . — 
ld. als Poretblad ; fr. feuille de Poireau. 
Porseleinekruid, o. — AA^.-AH. — Montia fontana L. ; 
fr. Montie des fontaines ; vl. Fontein-Monti' skriiid. — Alen 
zou zeggen dat de bladeren en de bloempjes van porselein 
gemaakt zijn. 
Porsellekruid, o. — AA^.-A^l. — ld. als Dolle-Kekvel 
(Yl. AA^k.). — Porselle, in ’t westvl. = perselle, persijn, 
peterselie ; fr. persil. — Het Porsellekruid gelijkt veel op 
Peterselie ; het is vergiftig, groeit soms ook in de moes- 
hoven en, door vergissing, veroorzaakt soms den dood. 
Posselaan. — Sint-Joris-AVinghe en omstr. — ld. als 
Postelein (Yl. \Vk.). 
Possem, V. — Yederland. — ld. als Gagel (Ad. Wk.). 
Post, V. — ld. als ’t voorg. w. 
