136 
STl. 
Steenbrem, m. — Beeriugen. — ld. als Stekebrem (Y1. 
Wk.). — De plant is taai en hard als steen. 
Steenklavers, v. mv. — Z. VI. Wk. — Vergelijk : Sfein- 
klee (te Darmstadt) ; Stéiiklover (in Noord-Denemarken). 
Steenkloverkes, o. mv. — Sint- Joris- Winghe en omstr. 
— ld. als Steenklaver, i°) (VI. Wk.). 
Stek, Stekke, v. — W.-Vl. — Eene afgesneden boom- 
scheut die men in de aarde steekt om eenen nieuwen boom 
te kweeken; fr. plancon. 
Stekellisch, o. — W.-Vl. — Eene waterplant : Stra- 
tiotes aloides L.; fr. Stratiote Faiix-Aloès ; vl. Valsche 
Alo'ès. — De bladeren lijken op die van een Lisch, maar 
dragen stekels. 
Stekels, m. mv. — Ramsel en omstr. — ld. als Stekers 
(VI. Wk.). — De vruchten dragen stekels. 
Stekke. — Z. Stek (Bijv.). 
Sterrekens, o. mv. — Denderwindeke en omstr. — ld. 
als Speenkruid (VI. Wk.). — De 
bloem heeft den vorm van goud- 
gele sterrekens (fig. 43). 
Stesselkenskruid, o.— Eebbeke 
en omstr. — Verb. van Stijfsel- 
kriiid. — Draba verna L.; fr. 
Drave printanière ; vl. Lente- 
Vroegeling. 
Stiengraas, o. — Verb. van 
Steengras. — Beeringenen omstr. 
— Poa anniia L. ; fr. Paturin 
anniiel; vl. Klein Beemdgras. — 
Groeit veel tusschen de straat- 
st eenen. 
Stijlkeers, v. — Her der sein. 
— ld. als Rietentop (Vl. Wk.). 
Stinkblad, o. — Nederland. — 
ld. als Hoefblad (Vl. Wk.). — Heeft een onaangenamen 
geur. 
Stinkbloem, v. — Nederland. — ld. als Hondsdille 
(Vl. Wk.). — Eene stinkende bloem. 
P^ig. 43. — Ficaria ranunculoidea. . 
(Speenkruid.) 
