UIL. 
143 
Tuinlepeltje, o. — Nederland. — ld. als Lepp:lblad 
(Bijv^). — Voor uitleg, z. ook Lepeltjesdief en Lepels- 
en -Vorken (Bijv.). 
Tulitanen. — Nederland. — ld. als Afrikaander (VI. 
Wk.). — Men zegt ook Tiinisbloein (bijzonder de oude 
schrijvers), omdat deze plant van Tunis (in Afrika : van- 
daar Afrikaander) werd ingevoerd. — In TzzZ/ïa/mn, hebben 
wij waarschijnlijk eeue verb. van Tiiiiisanen of iets 
dergelijks. 
Tulpane, v. — W.-Vl. — ld. als Tullepaan en Tulp 
(VI. Wk.). — In 't perzisch, zegt men Thoiilyban. 
Turksche-Krenten, v. mv. — Nederland. — De vruchten 
(en ook de struik) van Cerasiis Padus DC.; fr. Cerisier d 
grappas; vuig. Mérisier d grappas; vl. Tropjes-Kersebooin 
of Ilondskers. — De vruchten gelijken aan krenten (fr. 
raisins de Corinthe). — Tiirksche = hier, iets dat niet goed 
is, niet eetbaar. 
Tursche-Weit, v. — Nederland. — ld. als Maïs en 
Türksche-Terwe (VI. Wk.). — Voor uitleg van Weit, 
z. Boekweit (Bijv.). — In ’t fr. zegt men ook, vuig. Blé- 
de-Tiirqiiie. 
Twaalf-Uren-Bloen, v. — Denderwindeke en omstr. — 
Speciilaria Speciiliim Alph. DC.; fr. Spéciilaire Miroir; 
vuig. Miroir-de-Véniis ; vl. Grootbloemige Vrouwenspiegel . 
— Het volk meent dat deze bloem maar om 12 ure 
opengaat; ’tgeen omtrent waar is. 
Tweebok, m. — W.-Vl. — Een tros van twee noten, 
krieken, enz. — Bok, in AV.-Vh, is s^moniem van tros, in 
’t algem. 
u 
Uilbloem, v. — Verb. van Ileulbloeni. — Beeringen en 
onistr. — Papaver soinniferuni L.; fr. Pavot somnifère ; 
vl. Slaapwekkende Maankop (fig. 3o). 
