144 
VER. 
Uppen(e), o.; ’t mv. is Uppens. — W.-Vl. — ld. als 
Knippers (Bijv.). 
Uppens. — Z. ’t Yoorg. w. 
V 
Vaan, o. — Beeringen en omstr. — ld. als Vaankruid 
(Yl. Wk.). 
Vaanstek. — ld. als ’t voorg. w. — Stek, komt van steken 
(1‘r. piqiier) : men steekt een stukje vuurwortel in liet oor 
der zieken dieren. Men lieet dat, in Limburg, « liet vaan 
steken ». — Voor verderen uitleg, z. ook Vuurwortel 
(VI. AVk.). 
Vanoor, Van-Oore, v. — W.-Vl. — Ligustriim vulgare 
L.; fr. Troëne coinmiin; vl. Gewoon Mondhout. — Dus 
genaamd misschien, omdat de mandemakers zich van de 
takken van dit houtgewas bedienen om de ooren of hand- 
vatsels der vannen of wannen (fr. van) te verveerdigen. 
Varente, m. — Winckel-Sint-Elooi. — ld. als Varen 
(VI. Wk.). 
Varinks, m. — Zwijnaarde, Eecke, Seeverghem, Sint- 
Denijs-Westreni. — ld. als Varen (VI. Wk.). 
Varoest, m. — Oost-Roosebeke en omstr. — Verb. van 
Varen. Z. dit w. (VI. Wk.). 
Veme, v. — W.-Vl. — Blad van Lisch, Porei, Tarwe, 
enz. ; in een woord al de bladeren die min of meer 
zweerdvormig zijn (fr. feuilles linéaires, fe. ensiformes). 
— Men zegt ook F enie 
Verdjuis, o. — ld. als ’t volg. w. 
Verdjuus, o.; zonder mv. — Oost-Roosebeke en omstr. 
— lo Soort van druif die zuur smaakt, zelfs als zij rijp is 
(fr. verjus). — 2 ^ Wordt ook gezegd voor druif, in ’t alge- 
meen (fr. raisin) : het verdjuus begint te rijpen. Er staat 
veel verdjuus aan dien wijngaard {Kruidw. ). 
Verdjuusboom, m. — Oost Roosebeke en omstr. — ld. 
als Druivelaar ; fr. un cep de vigne. — Z. ook ’t voorg. w. 
Vergauw, v. — Oultre (bij Kinove). — ld. als Vergouw 
(VI. Wk.). 
