WUL. 
153 
gelijk vodden, en hebben een witachtigen weerglans. 
Witte-Waterroos, v. — Heyst-op-den-Berg. — ld. als 
Witte-AVaterlelie (A’1. AVk.). 
Witte- Weutj es, o. mv. — Maastricht enomstr. — Jonge 
scheuten en toppen van Labboonen (z. dit w., in ’t VI. 
AVk.), die als moeskruid gegeten worden. 
Witte-Wilde-Winde, v. — Denderwindeke en omstr. — 
ld. als. Haaglelie (Y1. AA^k.). — De bloemen zijn wit, en 
de plant is wild in vergelijking met de soorten van Winden 
die in de hoven gekweekt worden. 
Witte-Zeembessenstruik , m. — Denderwindeke en 
omstr. — ld. als AAatte-Bèzekes (A"1. AVk.). 
Wolderik. — Z. AValderik (Bijv.). 
Wolf kers, v. — Lier en omstr. — ld. als Dolle-Kers 
{Yl. ^Yk.). 
Wolfsveest, v. — Brugge en omstr. — ld. als Boeveest 
(Al. Wk.). 
Wolveneten, o. — Antwerpen en omstr. — ld. als AA^ol- 
VEJiBROOD (VI. AA"k.). 
Wolverlei, v. — Xederland. — Arnica montana L.’ 
fr. Arniqiie des inontagnes; vuig. Tabac-des-Vosges ; 
vl. Berg-Valkruid. 
Wrangkruid, o. — Nederland. — Algemeene naam van 
’t geslacht Helleboriis L.; fr. Hellébore; vl. Nieskruid. 
Wrangwortel, m. — Nederland. — ld. als ’t voorg. w. 
Wrattekruid. — Z. A'^rattekruid (Al. \A^k.). 
Wullegès, o. — Zwijuaarde en omstr. — Verb. van 
Wollegras. — Holciis lanatiis L., bijzonder zoolang hij 
niet in bloeiwijze verkeert. Deze grassoort ziet er zeer 
wollig uit. — Z. ook Peuimgras (Bijv.). 
Wulveboontjes, o. mv. — Verb. van Wolve — . Oost- 
Roosebeke en omstr. — Lupinus Intens L.; fr. Lnpin 
janne; vl. Gele Wolfsboon. — Lnpinns komt van ’t lat. 
Lupus = wolf. 
Wulvekaas, m. — A'^erb. van Wolven — . AV.-A^l. — ld. als 
WoEVENRROOD (Vl. AVk.). 
