X 
nimqne signo dubitationis exstant notata, et nil porro scrip- 
sisse tranquille fateor, quod non ex omni qua potui parte 
probaverim. Quae enim non mea ipsius manu dissecare licuit, 
ex iconibus quae existunt cognovi, genera potissimum ea in 
dubio linquens, quorum icones nullae prostant vel incom- 
pletae et malae. 
Sed eheu! genera qiiaedam exstant et in dies creantur, 
nec picta nec rite descripta, indies imo proponuntur nova, 
absque naturali sua affinitate perpensa atque perspecta. Om- 
nino cruciant crucifera haec, et vix intelligitur , quo iure 
nostra aetate proponi genus quoddam et confirmari possit, 
cuius naturalis affinitas fugiat ipsum auctorem. 
Legi praeterea quae potui debuique, si quid omisi, fac- 
tum est ex errore humano, nusquam consulto. 
lam ante triennium in eo eram, ut Anglorum Gallorumque 
per varia opera dissipatas commentationes de re herbaria erudi- 
tas, in vernaculam linguam mea manu translatas edere vel- 
lem. Comparuit autem vernacula collectio earum, quas praecla- 
rissimo Roberto Brownio debemus, et laborem a me suscep- 
tum in propriam tantum instructionem peregisse eo luben- 
tius putavi, quum reliqui botanici mecum collectione iam 
gaudeant illa. Maxime exopto, ut haec continuetur, et ex 
mea collectione selectas tantum dabo, reliquorum botanico- 
rum in Anglia clarorum vel in Gallia illustrium, vel com- 
pletas vel pro summa sua extractas. 
Pauca sunt quae praemittam de ratione huius praesen- 
tis libelli. 
Genera disposui quae mihi innotuerunt usque ad termi- 
num quo inprimeretur libellus. Manuscriptum mense Janua- 
rio a. c. typis mandavi, sed itinere a me per aestatem sus- 
cepto, impressio est interrupta. Visitavi enim illustres vi- 
ros batavos et hortos in quibus olim Clusii, Dodonaei, 
Boerhaavii lucebant; profectas sum in Galliam, in eiusque 
