CANDIDO LECTORI. 
M.s„i sane videtur momenti seculo nostro praefixum 
problema. 
Observarunt plantas iam scientiae patres , speciesque 
distinxerunt opera qua par est omni. 
Alii species distinctas congregando, genera crearunt 
confirmaruntque. 
Clavem ad altiores gradus perductam tironibus praebuit 
Linnaeus, graviora tamen moliens, ipse ad sortem vocatus. 
Praesagium autem gravissimum nobis reliquit: ,,methodus^^ 
inquiens, ^naturalis, primus et ultimus finis botanices est 
et erit.‘‘ 
Lux inclaruit nova, summa illa cura Jussieui, ordinum 
naturalium immortalis statoris, et novam exinde directionem la- 
boribus praescriptam grati agnoscunt qui laborant cogitantque. 
Sed nimium et mirum in modum denuo moles cognita- 
rum plantarum increv^it, et ariadneum videtur nostris tempo- 
ribus filum amissum, ut conspectum taceam, quem, paucissi- 
mis solennem, desiderant fere omnes, qui cogitant sapiuntque. 
Nam cui bono, ubi plantarum iam cognitarum familias 
numerosas vel s. d. ordines, quasi tessellas in vase percus- 
sas, profunderes terrae ? — sectatoribus quidem non egeres, 
'multos haberes qui iisdem ipsissimis loculis , etsi maxime 
[contrarii sint ipsi naturae, religiose et artificiose profunde- 
frent suas; nil enim quod non imitentur, tam perversum sub 
coelo;' sed faustum foret fortunatumque, quod certe non om- 
nes viam sequerentur inversam naturae contrariamque ean- 
