43 
zoenoffer wordt hen gebracht en eerst daana tot het bewerken der 
hoornen overgegaan, 
Daar de Njatoeh-Balamhoomen steeds worden gevonden in het dichte 
oorspronkelijke wond en de bosschen in de onmiddelUjke nabijheid 
der kampongs reeds lang zijn uitgeroeid is het meer en meer nood- 
zakelijk geworden voor de getahzoekers om zich eenige dagen in ’t 
bosch op te houden en een gemeenschappelijke hut op te slaan. 
Te midden van het dichte bosch wordt de hoorn door den inlander 
met hewonderenswaardige vlugheid en zekerheid onmiddellijk herkend. 
Mocht er nog twijfel overblijven omtrent de soort, wanneer de 
bladeren in het dichte loofdak niet gemakkelijk kunnen worden onder- 
scheiden, dan is een enkele insnijding in den stam en een onder- 
zoek van het uitvloeiende melksap tusschen de vingers reeds voldoende 
om hun hieromtrent zekerheid te verschaffen, 
De kleur van den stam, de dikte van den bast, de meerdere of 
mindere hardheid van het hout zijn bovendien voor hen vaste, nooit 
falende gegevens om de soort vast te stellen, 
Is een boom gevonden, naar hun oordeel dik genoeg om geëxploi- 
teerd te worden, dan wordt hij met de bijl (balioeng) geveld en daarna 
op afstanden van 3 tot o decimeter met het kapmes (lading) geringd 
tot op het hout. 
Op vele plaatsen wordt het voor noodzakelijk gehouden om alvo- 
rens tot de ringing van den stam over te gaan, den gevelden boom 
van zijn kruin te ontdoen. Men stelt zich namelijk voor dat zoo dit 
wordt verzuimd, al het melksap bij een eenigszins hellende ligging 
van den stam naar de kruin vloeit om zich daar in de takken en 
bladeren te verdoelen; eene meening die ook bij de Borneosche getaji- 
zoekers wordt aangetrolfen 
Het melksap verzamelt zich weldra in de melden «lading” gehakte 
ringen, De meerdere of mindere snelheid van uitvloeiing uit de melk- 
sapvaten van den bast hangt af van de soort. 
Bij den Njatoeh Balam Bringin, den Njatoeh Balam Doerian van de 
L Kolta, den Njaloeh Balam Tembaga van Soepajang etc, is het melksap 
