68 
komende, zou al ware ook de Inlander hiertoe te vinden geweest, 
onmogelijk zijn gebleken wegens de zeldzaamheid van vrucht- 
dragende exemplaren. En wat betreft de inzameling van het product 
met besparing van den boom, hiertoe zou mijns inziens, de bevol- 
king niet spoedig zijn overgegaan. 
Een gelahzoeker, die een boom beklimbaar heeft gemaakt, heelt 
moeite en tijd daaraan ten koste gelegd en is er niet zeker van dat 
zijne meerdere moeite zal worden beloond door een jaren achtereen- 
volgenden oogst. Hij kan er niet op vertrouwen, dat hij zelf het 
volgend jaar de vruchten zat plukken van zijn meerderen arbeid en 
dat niet vóór den lijd, dien hij voor den oogst heeft vastgesteld een 
ander het melksap zal hebben weggevoerd. 
Bij dergelijke onzekerheid zal hij er veel eerder toekomen om den 
arbeid te staken en naar andere bronnen voor zijn levensonderhoud 
uitzien. Winstgevend is de winning van getah-pertja in geenen deele ; 
• een boom brengt bun hoogstens f 0.20 op en meer dan 3 boomen 
per dag worden er zeker niet geveld. 
Het is dan ook in den regel het armste deel van de bevolking dat 
zich hiermede bezighoudt. 
Het nemen van maatregelen tegen de tegenwoordige wijze van 
exploitatie der getah-pertjaboomen zal dus om verschillende redenen 
niet tot het gewenschte doel voeren. 
Volgens mijne meening kan slechts op eene wijze voorkomen wor- 
den dat binnen een zeer beperkt aantal jaren, de getah-pertja zal 
ophouden een van onze koloniale, producten voor uitvoer naar Europa 
te zijn. ' . 
