28 
Verder is de meening nog gegrond op eene verklaring van James 
Motley, doch Motley zelf voegt er aan toe, dat hij geene specimina 
uit Borneo heeft gezien, behalve een enkel blad afkomstig van Sampil 
van welk blad evenwel Sir William Hooker verzekerde dat het zijne 
plantensoort representeerde. 
Ook de Hoogleeraar De Vriese, die in Augustus 1857 tijdens zijn 
verblijf in Engeland dit blad heeft gezien, verklaarde dit voor de 
ware Isonandra Giitta. 
Echter, zooals ik reeds hierboven aantoonde, hebben genoemde 
geleerden deerlijk gefaald in hunne determinatie van de plant uit 
den Leidschen academietuin, uitgaande van een enkel blad van een 
Borneo’sche plant en mijns inziens bestaat er geen enkele reden 
voor om te beweren, dal zij gelukkiger zullen zijn geweest in de 
bestemming van den bolaniscben oorsprong van bet blad uit Sampit. 
Deze bewijsgronden zijn derhalve niet veel sterker dan de boven- 
genoemde verzekeringen en beweringen van Sir James Brooke en 
Montgomery. 
Verder vinden wij nog in bet laatste Report on the progress and 
conditiën of the Royal Gardens at Kew (‘) bij de bespreking van 
]\D. Treacher’s rapportomtrentde Borneo’scbe gulta-percha-soorten (waar- 
van echter vooraf gezegd wordt dat de botanische identificatie van 
den boom onmogelijk was, wegens afwezigheid van authentieke spe- 
cimina) : »Gutla Elong is very probably yielded by Dichopsis Gutla 
of which the Aew-Herbariuin possesses characterislic specimens (foli- 
age only) from Norlh-West-Borneo, collected by AD. Burbidge, and 
from Soulh-E ast- Borneo, collected by AD. Carl Bock”, etc. 
Uit dit alles blijkt dat van deze vermeende Borneo’sche Dichopsis 
Gutla niemand ooit iels anders dan hoogstens één of meer bladeren 
beeft gezien en daar het in dit plantengeslacht vooral, tot de absolute 
onmogelijkheden behoort uit den vorm van een blad (en soms nog 
een afwijkenden vorm) tot de species te concludeeren, mag met grond 
(’) Pag. 43. 
