hadden geleid, meende ik toch deze proeven met deze Njatoeh-soort 
op de plaats zelve en onder de natiiurlijkste voorw'aarden nog eens 
te moeten herhalen. 
Tot drie malen toe echter zijn al de gemaakte stekken bezweken. 
Proeven om uit te maken of zij zich door zoogenaamde »tjangkokkans” 
lieten vermenigvuldigen waren op reis natuurlijk niet te nemen. Thans 
echter is deze wijze van vermenigvuldiging in den plantentuin in 
onderzoek en kunnen de resultaten hiervan binnen weinige weken 
worden meêgedeeld. 
De 73 jonge planten in den kultuurtuin te Tjikeumeuh uitgeplant 
kunnen derhalve het begin vormen van een aanplant die aanmerkelijk 
vergroot kan worden na ontvangst van de toegezegde zaden uit de 
hosschen van Gloegoer. 
Behalve deze kiemplanten en zaden uit de Padangsche Bovenlanden 
bestaat er nog een andere bron waaruit weldra rijpe zaden kunnen 
worden tegemoet gezien. 
Volgens een schrijven toch van den Assistent-Resident van Poerwokerto, 
bestaat er in het gehucht Blaran, hehoorende tot de dessa Tipar, dis- 
trict Djamboe, een kleine aanplant van 77 hoornen, als resteerend deel 
van een 400-tal kiemplanten den 21 Augustus 1856 aldaar uitgeplant. 
Uit de welwillend verstrekte mededeelingen van den Assistent-Resident 
kist en den Heer Niclou, voorheen Militairen Commandant van het thans 
opgeheven fort »Zorg” blijkt dat deze oorspronkelijk deel uitmaakten 
van eene collectie plantjes door genoemden Heer Niclou ingezameld en 
den 5^'" Maart van hetjaar 1856 door den Luilenant-Kolonel Awcfrfmen 
medegebracht van Borneo's Westkust. 
Blijkens een rapport van nu wijlen den Hortulanus J. E. Teijsmann 
aan den Heer Intendant der Gouvernements Hotels te zijn deze 
zoogenaamde »Njatoeh-plantjes” ten getale van 2000 in den besten staat 
in den Buitenzorgschen Plantentuin aangekomen en van daaruit op voor- 
stel van genoemden Hortulanus naar de Residentiën Bantam en de 
Preanger gezonden om op daartoe geschikte gronden te worden uitgezet. 
Van deze 2000 zijn er 400 gezonden aan den toenmaligen Conlro- 
