23 
vergeefs gezocht naar een boom, die oud genoeg was om bloem en 
vrucht te dragen. Overal waren de groote stammen geveld en men 
verzekerde mij dal ook in de Laras Sidjoendjoeng waar veel gelah- 
pertja door de bevolking werd gewonnen geen enkele oude boom meer 
te vinden zou zijn. 
Eerst in de uitgestrekle bossclien tusscben Sialang en Gloegoer, in 
het eerst onlangs onder ons gezag gekomen gedeelte van de Padangsche 
Bovenlanden, waar de bevolking gering is in aantal, gelukte het mij 
na 6 dagen zoekens een enkel volwassen exemplaar aan te treffen, dat 
toen juist in vollen bloei stond, zoodat ik gelegenheid bad bloemen 
en knoppen in te zamelen. 
Mocht ik redenen hebben tevreden te zijn met deze vondst, ik moest 
tevens de hoop laten varen om op mijne reis een hoeveelheid rijpe 
zaden in te zamelen ; deze toch zouden de eerste vijf a zes maanden 
niet voorhanden zijn. 
Toen mij dit zekerheid was geworden, heb ik zooveel mogelijk 
jonge kiemplanten in het bosch ingezameld ten einde deze in de mede- 
gebrachte Wardsclie kisten naar den Plantentuin over te brengen. 
Uit den aard der zaak waren ook deze zeldzaam; toch gelukte het 
mij na lang zoeken een vrij aanzienlijk aantal bijeen te brengen, 
waarvan echter vele ten gevolge van de overplanting en de be- 
zwaren verbonden aan een transport door de binnenlanden, onder 
weg zijn bezweken. 
Bij mijne aankomst te Buitenzorg waren er nog een 73tal 
in leven. 
De Heer G. De Waal, Controleur in de genoemde onderafdeeling, 
die mij bij bet onderzoek in Gloegoer met de meeste bereidwilligheid 
en hulpvaardigheid ter zijde stond, beloofde mij de meeste zorg te 
dragen voor de inzameling van een zoo groot mogelijk aantal zaden 
tegen den tijd waarop de vruchten rijp zouden zijn. 
Alhoewel reeds bet vorige jaar in den Plantentuin proeven waren 
genomen om uit te maken of dergelijke getah-pertjaboomen zich door 
stekken laten vermenigvuldigen en deze tot eene negatieve uitkomst 
