Tournefor- 
tii metho- 
dus. 
XXXVJ 
verTo inflabilibus innixa principiis arbitrariae legis vitium fcien* 
tiaeque artificialis tenuitatem evidenter manifeftant. Singulari 
omnium judicatione confirmaretur praemiflae aflertionis veritas, 
fed in iis figillatim fidendis ac difcutiendis a immorari non ex- 
pedit , ne nimium producatur fermo contrahendus & in alias 
utiliter convertendus meditationes Sufficiet utcunque fyftema- 
tum inter omnia certo praecipuorum, Tournefortiani nempe & 
Linnseani, (incera expofitio & collatio mutua & aequa perpen- 
fatio, quibus ex integro cognitis patefeent utriufque commoda 
& incommoda, ac fubinde totius fimul fyftematicae doctrinae 
utilitas & merita (labiliter definientur. 
Qui primus aptiora conilruxit genera Tournefortius in horto 
P arifienfi Profeffor ab anno 1685 ad 1708 , primus etiam generalem 
methodum rede delineatam , praemiffis longe prsftantiorem & 
Botanicis acceptiorem exhibuit. De (ludio explanando & plantis 
idcirco commode ac aequabiliter ordinandis praefertim Pollicitus, 
fuse fundamentum diftributionis pofuit in corolla ( feu , ut ait, 
flore) utpote manifeftiore, apud vulgum praeftantiore & pluri- 
mos fufficiente caraderes facile obfervandos, fciiicet exiftente 
aut nulli , fimplici aut intra calicem communem multiplici feu 
compofua, monopetala aut polypetala , regulari aut irregulari. 
A Veterum tamen inftitutis nondum omnino defledens , antiquam 
prspofuit herbarum & arborum diftindionem , non uni fevere 
addidus parti, & dein clafles herbaceas feptemdecim, quinque 
arboreas protulit. Prima harum & illarum partitio datur in pe« 
s Quindecim enumerantur a Linnaeo ( Clajf. Piant. ) , difpofita ratione 
organi methodum praecipue definientis. Suos a fru&u praeprimis depromp- 
fere caraderes Cajfalpinus anno 1 $ 83 , Morifonius 1680, Raius 1682» 
Chriftoph. ICnautius 1687 , Kermannus 1690, Boerhaavius 1710 j £ calice 
Magnolius 1720, Linnaeus 1737; a corolla Rivinus 1690, Tournefortius 
1694, Chriftian. Knautius 1716, Ruppius 1718, Pontedera 1720, Lud- 
Wigius 1737; affaminibus & plantarum fexu Linnaeus 1735. Singula haec 
in praedi&o opere fyftemata feorsum apte delineantur facili negotio perci- 
pienda. Adanfonius eadem commemorat ( Famil . Piant . additis aliis 
recentioribus exaratis a Royeno 1740, Hallero 1742, Morando 1744, 
Seguierio 1745, Wachendorfio 1747, Heiftero 1748» Gleditchio 1749» 
Allionio 1762 &c. , quibus fuos addit numerofos diftributionum modos, el 
jiimirum mente ut fimul & exemplo & praecepto confirmaret facilem nimis 
dari poffe ordinationis arbitrariae multiplicationem. 
