XI 
alle Cliiiiesche en Japansclie namen ook mogt schijnen, heb 
ik ze toch om de daaruit voortvleeijende omslagligheid moeten 
weglaten. Om dergelijke verklaringen duidelijk te maken, 
had ik in bijzonderheden moeten treden, die meer op hare 
plaats zijn in eene beschrijving van de planten en haar 
gebruik. 
Ik wil bier ten slotte nog slechts bijvoegen , dat ik overal 
in de Japansche namen de oorspronkelijke en alleen vaste 
letterlijke schrijfwijze heb gevolgd, zooals men haar in de 
Japansche boeken vindt. Daar de uitspraak dikwijls daar- 
van verschilt, dient de lezer in het oog te houden, dat 
de lettergreep 
avi wordt uitgesproken als ai 
fvi » » » ii of t 
ovi » » oi 
an ] 
aoii l D » » ao , ó 
avou \ 
ovou » » ” oo j 6 
CTOU » » ” cö 
De lipletter f in de reeks fa, fe, fi, /o is 
in sommige tongvallen, zoo als in dien van Jedo , in h 
overgegaan, en men zegt daar ha, he, M, ho. Er zijn 
dialecten, bijv. die \dLnSendai, welke de oorspronkelijke 
uitspraak: f behouden hebben. In het ligchaam van een 
woord gaat f oi h in de uitspraak over in de zachtere v, 
en verandert soms welluidendheidhalsve in 6, even als ^ in 
d , k in g , en s in z, 
Leyclen, December 1851. J* HOFFMANN. 
