v 
De h achter k, tj, t : t en p in madoereesche woorden moet men 
laten hooren. 
kh, tjh , th , th en ph zijn andere klanken dan k , tj , £, < en 
zij beantwoorden aan <y, dj, d, d en b in andere talen; bijv.: 
Theumphoeh , md in het javaansch Djamboe. Slechts ten opzichte 
van de uitspraak van een oorspronkelijke a achter een b en een 
dj (een oorspronkelijk w en een j.) ben ik onzeker. Ik weet niet 
of zij daar klinkt als javaansche «-klank, dan wel als eu. Ik schreef 
constant eu. 
De h in het soendaasch moet duidelijk worden uitgesproken. 
Trouwens ik liet haar slechts daar staan (dit geldt ook de andere 
talen) waar men haar hoort. 
Uit de door u uit het Banjoewangische dialect opgegeven woor- 
den meen ik te moeten opmaken, dat men haar ook daar aan het 
begin van een woord uitspreekt; dat zou ouderwetsch zijn, want 
in het oud-javaansch vindt men haar ook in vele gevallen, daar 
waar zij etymologisch behoort en klinken moet; nooit of zoo goed 
als nooit fungeert zij er als stomme h .” 
Aldus Dr. Brandes. 
Mijne boven geciteerde nota over de waarde van inlandsche namen 
van javaansche woudboomen luidt aldus : 
Over de waarde van inlandsche namen van 
JAVAANSCHE WOUDBOOMEN. (1) 
Ieder, die zich de moeite getroost eenige der door Filet, van 
Eeden, Bischop-Orevelink, e. a. vermelde inlandsche plantennamen 
in loco aan een onderzoek te onderwerpen, wordt al spoedig getroffen 
door het groot aantal fouten. Nu eens is de schrijfwijze geheel ver- 
keerd, dan weer wordt bijv. de naam als javaansch vermeld, terwijl die 
blijkbaar soendaneesch is en daardoor bij navraag in door Javanen 
bewoonde streken aan geen enkel inlander bekend is. Dan weer zoekt 
men den inlandschen naam van eene plantensoort geheel te vergeefs, 
(1) Teijsmannia dl. 4; 1894 blz. 52 — 64; korte berichten uit ’s Lands 
Plantentuin, uitgaande van den Directeur der inrichting. 
