VIII 
determinatie gevonden of gecontroleerde latjjnsche namen, hebben 
dan ook meestal zeer weinig waarde. 
Twee of drie gedroogde takken, elk met nauwkeurigen inland- 
schen naam voorzien en opgezonden aan eene botanische instelling, 
hebben oneindig meer waarde dan lange lijsten van honderden 
inlandsche namen, waarbij óf de latijnsche namen geheel ontbreken 
óf waar die namen zonder critiek uit Filet e. a. overgenomen zijn. 
Hierop kan niet sterk genoeg de aandacht gevestigd worden. 
Over de waarde van inlandsche plantennamen, over de punten, 
waarop men bij noteeren er van moet letten, zoomede over de 
schrijfwijze is in de literatuur nogal een en ander te vinden. Men 
zie bijv. vooral Veth (P. J.) in „Sumatra-expeditie van 1877” en 
in zijn „Java”; Scheffer (Dr.) in Natuurk. Tijdschr. v. Ned.-Indië; 
Berkhout (A. H.) in Tijdschr. v. Nijv. en Landb. van N. I. ; 
Greshoff (Dr. M.), de Wolff van Westerrode, de Clerq, e. a. in 
Teysmannia; Kurz (S.) in Preliminary Report of the Forest Flora 
of British Burma; Brandis (Dr. D.) in Forest Flora of Br. India; 
Gamble (I. S.) in Manual of Indian timbers; Filet (G. I.) in de 
inleiding van zijn Plantkundig woordenboek van N. I. en in bet 
Natuurk. Tijdschr. van Ned.-Indië; Junghuhn in zijn „Java”. 
In geen dezer verhandelingen is echter dit onderwerp met die mate 
van uitvoerigheid behandeld, welke het alleszins verdient. Trouwens 
alleen in de geciteerde stukken van Veth en Scheffer is het on- 
derwerp gedetailleerd, in bijna al de andere publicaties werd de 
waarde der inlandsche namen meer terloops behandeld. 
Daarom kan eene meer volledige bespreking der factoren, die de 
waarde van inlandsche plantennamen bepalen, eenig nut hebben; 
vooral voor hen, die in de gelegenheid zijn om de kennis er van 
door locale onderzoekingen te vermeerderen; zoomede voor hen, 
die door de praktijk gedwongen zijn, zich bij de aanduiding van 
planten alleen van de inlandsche namen te bedienen. 
De inlandsche namen op Java zijn bijna uitsluitend óf soendaneesch 
(s.) óf javaansch (j.) óf madoereesch ( md ). De eerste in West- Java, 
de beide laatste in Midden- en Oost-Java. In zeer enkele streken, 
bijna alleen aan strandplaatsen, hebben sommige plaatsen ook nog 
