KOE 
213 
fr. Germandrée Scorodonie; vuig. San ge des bois; vl. Wilde Salie. — 
Beide kruiden worden gebruikt om de koorts te verjagen. 
Kooskeskruid, o. — Verb. van Kaas keus kruid. — Te Nieuwerkerke. — 
ld. als Kaaskenskruid en Kaasbrood. 
Kop-van-den-Ouden-Man, m. — Te Vilvoorde. — Pilocereus senilis 
Lem. (Cactus senilis Haw.); fr. Pilocereus lête-de-vieillard. — Soort 
van Cactus, met lange, witte of grijze haren bedekt ; ’t geen aan het hoofd 
van eenen ouden man doet denken. 
—Kop, z. Katte — . 
—Koppen, z. Katte — , Leeuwen — , Mei — , Slaap — , Spinne — . 
Kopjenofïelen, v. mv. — Te Steenockerzeel. — ld. als Jonkerke(n)s. 
Kopwulge, m. — Verb. van — wilg. — Te Oost-Roosbeke. — Fr. Saule 
tètard. — Een Wilg wiens kruin afgekapt is. 
Koreblom, v. — Te Esschen, Rethy. — ld. als Koornbloem 1°). 
— Koreblom, z. Blauw — , Roei — . 
Koreblomme, v. — Te Brugge en omstr., Nederbrakel. — ld. als 
Koornbloem 1°). 
Koren, z. Koorn. 
— Koren, z. Moeder — . 
Korenblauwsel, o. — Te Testelt. — ld. als Koornbloem 1°). — Deze 
bloemen geven een blauwachtig voorkomen aan de tomvelden. 
Korenbloem, z. Koornbloem. 
Korenpatersbloem, v. — . Te Boisschot. — ld. als Koornbloem 1°j. — 
« De Korenpater is een ingebeeld, wreedaardig wezen, waarmede men de 
kinderen schrik aanjaagt. Dit wezen zit in het Koren. De blauwe Koren- 
bloemen dienen hetzelve tot lokaas. Als de kinderen deze willen plukken, 
worden zij door den Korenpater gegrepen. De Korenpater is zeer waar- 
schijnlijk uitgedacht opdat de kleinen het graan niet zouden beschadigen. » 
(Vits, Mém. cour. inéd.). 
Korensalaad, z. Koorn — . 
Korentand, m. — Te O.-L.-V.-Thielt. — ld. als Beere(n)tand. 
Koresterre, v. — Te Oost-Roosbeke. — ld. als Koornsterre. 
—Korf ken, z. Bloem — . 
Korfraap, v. — Te Vertrijck. — ld. als Keurfraap. 
Koriopjes, z. Coriopjes. 
Kork, m. — Verb. van Kurk; fr. li'ege. — Te Bailleul, Dixmuide en 
omstr., Oost-Roosbeke, Thourout, Wormhoudt en omstr. 
Kornaaldeboom, m, — Te Nederbrakel. — ld. als Kornoeljeboom. 
Kornaltse, v. — In W.-Vlaand. zegt men — aaltje of — altje; vklw.; 
