340 
SIN. 
a. Mannelijke; — b, vrouwelijke bloem 
van Typha. 
vl. Breedbladige Lischdod. — Als het zaad gansch rijp is, vormt het aan 
het uiteinde der plant eenen top, die 
door kleur en vorm niet slecht op 
eene sigaar gelijkt. — (Fig.) 
Sigare n plant, v. — Dezelfde opmer- 
kingen als voor ’t voorg. w. 
Sikadel, v. — Te Houtvenne. — ld. 
als Séradèl. 
Sikkelat. m. — Te Lichtaart. — Verb. 
van ’t fr. Chocolat of van ’t vl. Choco- 
lade. — Dezelfde bet. 
Siklat, m. — Te Yeer-IJssche. — ld. als ’t voorg. w. 
Silderie, m. — Te Beerst, Clerken, Dixmuide, Eessen, Oost-Roosbeke, 
Poperinghe, Vlamertinghe, Wercken, Woumen. — ld. als Selderie. 
Siljadoone, v. — Te Brugge en omstr. — ld. als Seliadoone. 
Silker, z. Sulker. 
— Silker, z. Haze — . — Z. ook — Sulker. 
Silladoine, v. — Te Bambecque, Esquelbecq, Herzeele, Ledringhem, 
West-Cappel, Wilder, Wormhoudt. — ld. als Seliadoone. 
Sineesche-Rozen, v. mv. — Hibiscus syriacus L.: fr. Ketmie de Syrië ; 
vuig. Mauve-en-arbre ; vl. Syrische Maluwe oiKetmia. 
— De benaming is weinig in gebruik. 
Singelingen, v. mv. — Te Schelle. — ld. als Serienen. 
— Waarschijnlijk nog eene verb. van Syrinya. 
Sinkjeblomme, v. — Verb. van Sinksche — . — Te 
Beerst, Dixmuide, Eessen, Woumen. — ld. als Pinkster- 
bloemen “2°). 
Sinksen, m. — Te Gaver en omstr. — ld. als Siensonk, , „ . . 
Bloemkelk tr. ca- 
waarvan deze naam eene verb. schijnt te zijn. Uce) en bioem- 
Sinksenbloemen, v. mv. — Te Gent en omstr. — ld. als mbilcus. 
Pinksterbloemen 2°). 
Sinksenkruid, o. — Te Scheldewindeke. — ld. als Siensonk. 
Sinksenlelie, o. — Te Oost-Roosbeke. —Id. als Pinksterbloemen 2°). 
Sinksom, m. — 1° Te Mariakerke (Oost-VL). — ld. als Siensonk. — 2° Te 
Assche en omstr. — ld. als Siensonk en daarenboven beduidt deze naam 
soms ook den Senecio Jacobea L.; fr. Senecon Jacobée ; vl. Sint-Jakobs- 
Kruiskruid. 
Sinsjoen, m. — Te Bogaarden, Yollezeele. — ld. als Siensonk. 
Sint-Antonius’-Bloem, v. — Te Yollezeele. — ld. als Sneeuwklokjes. 
