VIO. 
391 
Vijgeleer, m. — (Uitspr. Vêgeleir.) — Te Wetteren. — ld. als Vijgeboom. 
Vikken, v. mv. — Te Diest, Messelbroeck, O.-L.-V.-Thielt, Sichem. — ld. 
als Wikken. 
— Vingerhoed, z. O.-L.-V. — . 
Vingerhoeden, m. mv. — 1° Te Brecht. — Campanula Rapunculus L.; 
fr. Campanule Raiponce ; vl. Raapwortelig Klokje. — 2° Te Exaarde, 
O.-L.-V.-Waver, Oostham, Saffelare, T hielen, 
Veerl q . — Digitalis purpurea L.; fr. Digitale 
pourprée ; vl. Purper Vingerhoedskruid. — 
(Fig.)— De bloemen van voorgenoemde planten 
hebben een weinig den vorm van vinger- 
hoeden. 
Vingerhoedjes, o. mv. — Te Landen. — 
ld. als ’t voorg. w. 2°) 
Vingerhoedskruid, o. — Te Gent. — ld. 
als Vingerhoeden 2°). 
Vingerhoeien, m. mv. — Te Gheel. — ld. 
als Vingerhoeden 2 0 , 1 . 
Vingerkruid, o. — Te Vollezeele. — ld. als 
Geneeskruid. — « De bladeren dezer plant 
worden op de vingeren gelegd, als men er in 
gesneden heeft. » (Vits, Mém. cour. inéd.) 
Vinkdoorn, m. — Te Eecloo. — Ligustrum 
vulgare L.; fr. Troëne commun;\\. Gewoon 
Mondhout. 
Vinkel, o? — Te Bautersem, Bierbeek, 
Neer-IJssche, Vertrijck. — ld. als Vénkel. 
Vinkelhout, O. — Te IngOyghem. — ld. als Digitalis purpurea. 
Vinkdoorn. — « Misschien eene verb. van Venkelhout, zinspelende op den 
aangenamen reuk der bloemen. » (Vits, Mém. cour. inéd.) 
Violen, z. Violet(ten). 
— Violen, z. Wilde — . 
—Violet, z. Wul — . 
Violetjes, z. Violet(ten). 
Violet(ten), v. mv. — Deze naam is bijna overal in gebruik om, in ’t 
algemeen, het geslacht Viola Tourncf. (fr. Violette; vl. Viool) te beduiden. 
— Op vele plaatsen ook geeft men denzelfden naam aan den Viola 
odorata L.; (fr. Violette odorante;\\. Welriekende Viool) en aan den 
V. tricolor L., var. hortensis (fr. Grande Pensée ; vl. Groote drie- 
kleurige Viool, Groote Pensée). 
