WIJ. 
407 
Wijmwisschen, v. mv. — Te O.-L.-V.-Thielt. — ld. als ’t voorg. w. 
— Wijn, z. Quina — . 
Wijnappel, m. — Te Hersselt en in zuid. Belg.-Limb. — Eene var. van 
Appel, die min of meer eenen wz/wachtigen smaak en geur heeft. Daar zijn 
Witte Wijnappels en Roode W., zoo genoemd naar de uiterlijke kleur 
der vrucht. 
— Wijnappel, z. Roode — , Witte — . 
Wijnbezeleer, m. — Te D’Worp. — ld. als Wijngaard. — Een boom 
wiens beziën den wijn opleveren. 
Wijnblom, v. — Te Esschen (grenzen), Lichtaart, Rethy, Turnhout. — 
Calycanthus floridus L.; fr. Calycanthe fleari; vl. Bloeiende Kelkbloem, 
Wijnbloem. — De bloem heeft eenen wz/>mchtigen reuk; hare donkere 
roode kleur gelijkt ook niet slecht 
op die van den wijn. 
Wijnboomke, o. — Te Esschen 
(grenzen) is deze naam somtijds 
gebruikt in denzelfden zin als 
t voorg. w. 
— Wijndruif, z. Wilde — . 
Wijndruive(n)boom, m. — Te 
Bierbeek, Leuven (uitspr. Woën- 
droëvebeufhjeumJ^eer-Ussche, 
O.-L.-V.-Thielt, en in zuid. 
Belg.-Limb. (uitspr. Waaindru- 
veboum). — ld. als Wijngaard. 
Wijndruiver, m. — Te Nederbrakel. — ld. als Wijngaard. 
Wijngaard, m. — Te Bambecque, Brussel en omstr. (uitspr. Waaigóod), 
Dixmuide en omstr., Herzeele, Ledringhem, Moll, Vilvoorde, Vlamertinghe, 
ss 
i V 
Opengaande bloem van Vitis vinifera. Jonge druif. Doorgesnedene druif. 
West-Cappel, Wilder, Wormhoudt. — Vitis vinifera L.; fr. Vigne vinifëre; 
vl. Gemeene Wijnstok; d. Gewöhnliche Weinrebe, Weinstock; eng. 
Vine; ital. Vigna; sp. Viï\a. — (Fig.) — Wijngaard (naam die alle dagen 
