412 
WIL. 
Wilde- Januiveleer(e), m. — Te Lokeren. — Ribes sanguineum Pursh. ; 
fr. Groseülier sanguin ; vl. Bloedroode Aalbessestruik. — Wordt wild 
genoemd, omdat dit struikgewas geene eetbare vruchten draagt of omdat 
men van deze vruchten ten minste geen gebruik maakt. 
Wilde- Jonkerke(n)s, o. mv.— (Uitspr. Wil-Jeunkelkes .)— Te Berg, Bloir, 
Mali, Nederheim, Sluizen. — Dianthus Armeria L. en D.prolifer L.; fr. 
( Rillet velu en CE. prolifère; vl. Zachtharige Angelier en Door- 
schietende A. — Worden wild genoemd in tegenoverstelling met de andere 
soorten die in de tuinen gekweekt worden. 
Wilde-Kaarzen, v. mv. - Te Hauwaart, Oplinter,Thielt.— Id. als Wil-Kieuze. 
Wilde-Kastanieboom, m. — Te Antwerpen, Brecht, Esschen (grenzen), 
Oostham, Rethy, Turnhout. — ld. als ’t volg. w. 
Wüde-Kastanjeboom, m. — Te Alveringhem, Beerst, Dixmuide en 
omstr., Eessen, Moll, Oost-Roosbeke, Thourout, x 
Ylamertinghe, Wercken, Woumen. — Hïsculus 
Hippocastanum L.; fr. Marronnier-d’Inde com- /tfjS 
mun; vl. Wilde Paar de kastanje of W. Kastanje- 
boom. — (Fig.) — Alzoo genoemd bij tegenoverstelling 
met den Castanea vesca Gartn., waarvan de 
vruchten eetbaar zijn en die aldaar Temme-K. heet. 
Wilde-Kastanjeleer, m. — Te Leuven, Nederbrakel 
en omstr. — ld. als ’t voorg. w. I 
Wilde-Kastannenboom, m. — Te Lichtaart. — Blad van 
ld. als WiLDE-KaSTANJEBOOM. * SCUlUS Hi Ptoca S tanum. 
Wilde-Kastonjeboom, m. — Te Brugge en omstr., Reeth. — ld. als 
Wilde-Kastanjeboom. 
Wüde-Kazen, v. mv. — Yerb. van W. -Kersen. — Te Dixmuide en 
omstr., Lokeren. — ld. als Wil-Kieuze. 
Wilde-Keerzeboom, m. — Te Vlamertinghe. — ld. als Wil-Kieuze. 
Wilde-Kelver, z. Wilde-Kervel. 
Wilde-Kemp, m. — Te Exaarde, Neer-IJssche, Saffelare. — Verscheidene 
soorten van Galeopsis L., bijzonder de G. Tetrahit L., G. versicolor 
Curt. en G. villosa Huds.; fr. Galeopsis Tétrahit, G. biga7réen G.velu; 
vl. Gemeene Hennepnetel, Veelkleurige H. en Harige H. — Door hunne 
bladeren en hun algemeen uiterlijk voorkomen, gelijken deze planten min 
of meer op de Hennep (Hennip of Kennip) welke aldaar Kemp genoemd 
wordt. Maar dewijl zij in ’t wild groeien, in de velden, en ook onder zekere 
opzichten van den waren of gekweekten Kemp verschillen, worden zij 
Wilde- K. genoemd. 
