EDITORIS. 
XXIII 
accufabunt, quod, in Explicatione Syftematis 
fexuaiis Linnaeani, nullibi mentionem'factam re- 
periant, infignis illius mutationis, quam, poll 
L1NNAEI obitum, eius Syftema, Claffibus ec 
Ordinibus quibusdam deletis vel conversis, va¬ 
riisque Generibus translatis, nuperrime paflum 
eft. — Sic enim commutatum, fane admodum 
diffimile ac longe alienum deprehenderetur, a 
Syftemate, in LINNAEl /criptis tradito, quod 
ipfum vero M i L L E R I Operibus illuftratur. 
28. Porro quoque omnia ifta (2 6. 27.) 
haud commode Operi Milleriano ipfo adne£ti po¬ 
tuerunt, ob fufiores, quibus indigent, eius fcopo 
praefcriptos limites nimium excedentes interpre¬ 
tationes. Sed defectum eorum fupplendi alia ra¬ 
tione, melior forte mox eveniet occaiio. 
29. Abfoluta enim annunciata nuperrime 
Operis Milleriani maioris (1.) editione, quam, 
adiuti Fautorum Cultorumque artis, fubfcriben- 
do fuffragia ferentium aftenfu, nunc paramus, 
proprio Commentario elaborato, Supple¬ 
menta quaedam addere, propofitum nobis eft; 
quibus et hisce ddideriis, et commodis aliis va¬ 
riis, optime nos confuiere pofle, fperamus. 
30. Ultimae typorum correctionis curam 
ipfi fufcipere haud potuimus, abfentia ab officina 
impediti; hinc, nobis invitis, quaedam irrepfe- 
runt mendae atque errata, (quorum praecipua 
ad calcem recenlentur,) excufanda verilfimo, ac 
