RARITEIT-KAMER* I Boek, 
XXII. HOOFTDEEL. 
Van den Cancellit Cuman, 
D 
Eze Wandelaars hebben de gedaante van vooren als een Krabbetje, vanagte-C'^»^'> 
ren als een hoorntje , en woonen in vreemde huizen ; daarom ook haaren fZbhZ, 
oorfpronk onzeker is, gelyk ook haare gedaante. In ’t gemeen zyn ze een 
halve vinger lang, zommige veel grooter, zommige kleender, het voorfle 
deel des lyfs is een Krabbetje, van veelderlei gedaante , zommige langwerpig, 
ge kort en breed, naar dat het flekkenhuisje is daar in ze geformeert worden, enhet 
agterlyf eindigt in een weeke krul, gefatzoeneert als de flaert vaneenGernael, doch 
zonder fchaal, en aan ’t uiterfte des ftaerts hebben ze ook een vinnetje gelyk de Kreef- 
ten,, waar mede zy zich vaflhouden aan den binnenften wervel van het hoorntje^ De Woomn 
eene fchaer, gemeenlyk de regter, isaltyd grooter dan het geheelelyf, zoodanig naar 
’t huisje gefatzoeneert , datze daar mede de deur deszelfs digt konnen fluiten als met 
een fchild , en het geheele lyf bedekken , zynde de fchaeren van binnen fcherp 
getant, waar mede zy vaft konnen nypen en houden het geen zy gevat hebben. De 
meeftezynvan verwerookachtig, ofaardverwig,metwatpaersgemengt , opdefchaeren 
glad en van eenderlei verwe , gelyk die geene zyn , die in de Alikruiken woonen ; andere, te daar 
die in langwerpige hoorntjes, of in de Turbinatis haar verblyf hebben, zyn langer van lyf en 
fchaeren, waar van doch zommige glad zyn, zommige haairig of met borftels bezet , 
en met blauwe puntjes op de fchaeren, leelyk van aanzien. Daar zyn ’er ook die naar 
de Beurskrabben zoo zeer gelyken , dat veele geloov^^n dat de Rf'urskrahbenhier vanhaa- de Beurs- 
ren oorfprong hebben ’t welk een misgreep is , gelyk ik boven in ’t zelve Hooftdeel 
aangew^eezen heb. Crutnsnü— 
De vleefchagtige flaert is aan zommige half doorfchynend , en hebben zy ook haa- ^ulchh 
re Eyeren daar onder; als men dien afgefneden in de zonne legt, zoo zweet daar een eenaZer^ 
olie uit. Haare wooningen zyn allerlei hoorntjes, die de gedaante van Slakken of Alikruik-^""'^"’ 
jeshebben, doch meefl in die geene, die wy hier na in ’t Tweede Boek, Feriaaten 
rit kas ^ Semilmares noemen. Een ieder woont in haar eigen hoorntje , zoolang tot 
dat zy groot geworden is, en haar lyf in haar oud huisje niet langer bergen kan , dan 
moet zy een ander van ’t zelfde fatzoen zoeken, of immers het moet niet veel daar van 
verfchülen, en wat grooter zyn; dan verlaat zy het oude , en weet z^^ig met den flaert 
zoodanig in het nieuwe te draaijen, daar in te woonen, en daar mede voort te gaan, 
als of zy daar in gegroeit was. 
Als het nu gebeurt dat’er veele over een huisje twiflen, wie het bewoonen zal, 
raaken ze daar over in krakkeel, en vegten zoolang, dat dezwakftedeflerkfte moet 
wyken, en haar den buit alleen laaten» doch dit gevegt valt meefl voor onder zopda- ^entwi- 
nige Cumans , dewelke in Alikruiken ofzulk een flag van Slakken woonen; want die in 
langwerpige huisjes geformeert zyn , moeten in haare oude huisjes bly ven , tot dat ze 
diergelyke vinden , want dewyl ze geen groote fchaer aan de regter zyde hebben , 
konnenze den ronden mond van de Alikruiken niet fluiten. Dit krakkeelig ongedierte 
heeft my veel verdriet aangedaan, wanneer ik alderhande fraije hoorntjes te bleeken lei -gefchied^ 
de, zelfs op een verheven bank, daar ze ’s nagts wiflen op te klauteren; en de 
mooije hoorntjes met zich droegen , laatende haare oude rokken my ter begluring* 
Doch zommige van deze dieven betrapte ik wederom , die by geval een huis had- 
den gekregen dat haar te groot was, of een lange flaert of doornen hadde , waar me- 
de zy niet koften voortkomen. Als men ze uit haare huizen jaagen wil , moet 
men aan de fpitze of ’t agterfte van ’t hoorn een gloeijend kooltje houden , wanneer zv 
