RARITEIT-KAMER* 
I Boek; 29 
In de groote Indifch 2 ee > tuffchen Terjien en Matlab aar ^ ontmoet men dikwils in 
zee groote ftukkenen velden, die ganfch bloedrood zyn , 200 hoog en levend van 
koleur , dat men zoude meenen Carmozyn en Purper daar mede te konnen verwen ; 
als men hier van wat opfchept , bevind men het water vol kleene blaasjes , als of 
het enkel qualletjes waren , doch allegaar met een flymerigheit aan malkander 
hangende , die niet brand , en als men ze een weinig handelt , verfmelten ze t’ eene- 
maal in water: onze Zeelieden noemen dit de Roode Lappem RoodeLap. 
Hier van verfchilt de roode koleur , die men op zekere tyden des Jaars aan’t^^”* 
water van ’t Roode Meer gewaar word , waar van my een zekere Schipper heeft 
verhaalt , dat als hy in ’t roode Meer voor de Stadt Mocha lag , de Zee eerft 
wit wierd als melk , daar na bruinrood , doch zoodanig als of het maar een 
weêrfchien was , en dit duurde omtrent lo dagen. De Inlanders verklaarden hem , 
dat dit Jaarlyks omtrent September gefchiedde , doch de oorzaak wiften ze hem niet 
te zeggen. 
XXVII. HOOFT DEEL. 
Van den Fediculus Jldarinm: Fotok^ Zeeluis 
D 
It is een gemengt fatzoen van een Garneel en een Luis, wanthy (Irektzyne J^»Zeeluis, 
pooten niet ver uit , en daarom gelykt hy wel een luis. Hy is een halve 
vinger lang, en een duim breed. Het lyfbeftaat uit eenefchaal, die bruin 
geel is , met kleene witte plekken of oogjes. Aan ieder zy de heeft hy $ poo- 
ten > waar van de voorde de langde is , in plaats |^an een fchaer ; de 4 andere eindigen 
in een kleen lapje , ’t welk effen buiten de fch'aal voorkykt. De ffaert is fmal en 
loopt fpits toe , en zoo lang , dat als zy hem onder ’t lyf komt, fchier aan’t hooft 
raakt ; van onderen hol als een geut, daar in zy hunne eyertjes verbergen. Aan’t hooft 
ziet men niets dan twee korte baarden. 
Deze diertjes kruipen op het zand, met den ftaert agter uitgeftrekt ; maar als men Hun -ver- 
ze vangen wil , verbergen ze zich terftondin ’tzand, daar men ze gem^akkelyk 
ven kan. In onzen Amboinzen Inham vallen ze kleen , fchaars een lidt van een vinger 
lang, maar in Banda zyn ze grooter, daar men ’er ook meer werk vanmaakt; want ze ea- 
worden gekookt en gegeeten als garneelen. 
Zy zyn my ook met geenen anderen naam bekent, dan met den Bandaazen Fotok,Hu»iena- 
Ik heb ze in ’t Latyn genoemt Tedkulus Marinusy dat is, Zeeluis, 
Pediculus Marinus , of de Zeeluis. Zie de Plaat N°. X. N° . 5. 
mtng.. 
XXVIII. HOOFTDEEL. 
Van den Efchinus Marinus Efculentus^ ZeeappeL Seruakki* 
D e Zeeappel is in Ooft-lndiën al zoo gemeen als in de Middelanfche Zee , in Zeeappe- 
verfcheide foorten , gedaante en koleur verdeelt , waar van de gemeene met 
de Europifche meeft overeenkomen. Arijioteles lib. 4^, 
ftelt y foorten van den Echinus Marimts , als i Echinus vulgaris efculentus. ten, 
2 Sfata^Si 3 Brijfnsi 4 Echmometras y Genus quoddam £elagmm longis ac pr^duris 
D 3 ffmis^ 
